Biżuteria information


Biżuteria - Rynek w Rzeszowie

Posted in Uncategorized by admin on the February 28th, 2008

right|300px|Okolice Rynku
[[Grafika:Rzeszowstaryrynek.jpg||right|250px|thumb|Rynek w XIX wieku]]
250px|thumb|Widok Rynku od południa
250px|thumb|Widok Rynku od zachodu

Rynek Starego Miasta jest w centrum starówki Rzeszowa. Wychodzi z niego wiele ulic (Kopernika, Słowackiego, Kościuszki, Baldachówka, Przesmyk). W jego obrębie znajduje się wiele sklepików, a przede wszystkim kawiarenek. Odbywają się na nim liczne uroczystości i festiwale miejskie.

Contents


Historia

Obecna zabudowa pochodzi z XIX wieku i jest skutkiem pożaru, jaki nawiedził miasto w 1842 roku. Wcześniej najprawdopodobniej w rynku stały niskie domy drewniane, lub częściowo murowane z piwnicami, które zachowały się do dziś i stanowią atrakcję turystyczną. Był on miejscem ożywionego handlu wyrobami takimi jak biżuteria, ubrania, meble itd., do czasu, gdy podjęto się budowy Rynku Nowego Miasta. Dominującą budowlą rynku jest wolno stojący w południowo-wschodnim narożu ratusz. Na jego wieży w XVII wieku istniał dzwon, którego uderzenia zezwalały na rozpoczęcie handlu rano, a popołudniu go kończyły.


Podziemia

Miastu lokowanemu w XIV wieku nadano liczne przywileje, między innymi prawo składu różnych towarów. Wymianie gospodarczej sprzyjało położenie miasta na szlakach komunikacyjnych. W XVII wieku Rzeszów dostał prawo składowania wina i ryb. Gdy opasujące mury stały się rzeczywistością, ograniczona powierzchnia stała się podstawą budowy podziemnych magazynów, z prozaicznego powodu, braku miejsca. Głębokie, bo aż do 10 m pod powierzchnią, piwnice tworzą nieregularną sieć korytarzy i pomieszczeń (obecnie przetrwały tylko murowane). Ze względu na opłakany stan po II wojnie światowej komunistyczne władze zdecydowały się na wzmocnienie i zabezpieczenie fundamentów starego miasta. W obecnej chwili istnieje “Podziemna Trasa Turystyczna, która jest pod opieką rzeszowskiego Muzeum Okręgowego, a prace nad ich rekonstrukcją wciąż trwają.


Obecnie

Rynek ulega ciągłym modernizacjom. Na stan dzisiejszy w samym sercu rynku mają miejsce prace budowlane, których celem jest stworzenie nowego wejścia do wspomnianych wcześniej podziemi oraz budowa większej niż dotychczasowa przed ratuszem estrady.


Zobacz też

  • Nowy Rynek w Rzeszowie
  • Ratusz w Rzeszowie
  • Rzeszów


Linki zewnętrzne

  • Zdjęcia Podziemnej Trasy Turystycznej
  • Muzeum Okręgowe w Rzeszowie

Biżuteria - Waldemar Cichoń

Posted in Uncategorized by admin on the February 28th, 2008

Waldemar Cichoń (ur. 1955 r. w Elblągu), polski rzeźbiarz artysta.

W 1980 r. ukończył Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych w Gdańsku, a doktorat ASP w 1997 roku. Wykorzystuje drewno, ceramikę, brąz, kamień, śnieg. Waldemar Cichoń mieszka i pracuje w Elblągu. Z powodu poważnej choroby wzroku artysta zmniejszył aktywność twórczą.

Waldemar Cichoń jest laureatem wielu nagród m. in.: Grand Prix na IV Biennale Sztuki Gdańskiej oraz II Nagrody Snow Sculpting Competition w Milwaukee, USA. Uczestnik i laureat Międzynarodowych Konkursów Rzeźby w Śniegu w tym Olimpijskiego Festiwalu Sztuki w 1988 r. w Callgary w Kanadzie. Jego prace znajdują się w zbiorach muzealnych i w prywatnych kolekcjach w Polsce i na całym świecie.

Został szerzej znany w kwietniu 2006 kiedy jego praca “Kaczka dziwaczka” przedstawiająca szpitalną kaczkę w moherze nie została przyjęta na zbiorową wystawę “Altana i przyjaciele” w Krakowie. Była to praca z cyklu “biżuteria intymna”.


Linki zewnętrzne

Prace Waldemara Cichonia

Cichoń, Waldemar
Cichoń, Waldemar

Biżuteria - Halsztat

Posted in Uncategorized by admin on the February 28th, 2008

Halsztat - eponimiczne stanowisko archeologiczne z okresu wczesnej epoki żelaza, cmentarzysko. W tej miejscowości intensywnie eksploatowano oraz handlowano solą, co doprowadziło do wykształcenia się warstwy arystokratycznej.

Halsztat to miejscowość w Alpach Salzburskich, w krainie Salzkammergut, w Górnej Austrii.W II poł. XIX wieku odkryto wielkie starożytne cmentarzysko. W latach 1846-1863 były prowadzone tam badania przez dwóch archeologów Johana Georga Ramsauera oraz Isidora Engela. Stanowisko datowane jest na początek epoki żelaza tj. roku 800 p.n.e. (HaC). Wyróżniamy dwie fazy użytkowania cmentarzyska:

  • starszą - datowaną na lata 600-800 p.n.e, której charakterystyczną cechą jest występowanie w grobach tzw. długich mieczy.
  • młodszą - datowaną na lata 600/500-450 p.n.e., której charakterystyczną cechą jest występowanie tzw. sztyletów antenowych.

Na cmentarzysku przeważały płaskie pochówki szkieletowe nad ciałopalnymi w stosunku 55% do 45%. Cechą charakterystyczną jest występowanie grobów z wannami glinianymi. Wyróżnia się ciałopalne pochówki wojowników (ok.26%) wyposażonych w broń.
Rozmieszczenie grobów nie było przypadkowe: groby arystokracji (z bronią) otaczały groby niższych warstw społecznych (bez broni) co w sposób symboliczny ukazuję rolę jaką pełnili za życia.
Kolejną charakterystyczną cechą jest występowanie naczyń brązowych, które wspólnie wraz z długimi mieczami i sztyleatmi antenowymi były wyznacznikiem prestiżu.W skład inwentarza grobowego wchodziła prócz broni i naczyń brązowych także biżuteria i części stroju w postaci paciorków, bransolet, szpil i zapinek.


Bibliografia

  • Joachim Śliwa (red.), Wielka historia świata t. 2, Stary i nowy świat. Od “rewolucji” neolitycznej do podbojów Aleksandra Wielkiego, Kraków 2005.
  • Wielka Historia Polski, tom I Najdawniejsze dzieje ziem polskich (do VII w.),Piotr Kaczanowski, Janusz Krzysztof Kozłowski, wyd. Fogra Kraków 1998
  • Encyklopedia historyczna świata tom I: Prehistoria, praca zbiorowe, opracowanie naukowe prof. Dr hab. Janusz K. Kozłowski, Agencja Publicystyczno-Wydawnicza Opres , Kraków 1999

Halsztat

Biżuteria - Małgorzata z Kortony

Posted in Uncategorized by admin on the February 28th, 2008

thumb|200px|right|św.Małgorzata z Kortony
Małgorzata z Cortony (św., ur. 1247 w Laviano w Toskanii we Włoszech - zm. 22 lutego 1297 w Kortonie). Jest patronem fałszywie oskarżonych, bezdomnych, trampów, szalonych, umysłowo chorych, zreformowanych prostytutek.

Nazywana Magdaleną zakonu franciszkańskiego. Córka rolnika. Jej matka zmarła, gdy Małgorzata miała 7 lat. Dwa lata później ojciec ożenił się powtórnie, jednak macocha nie potrafiła zaakceptować pasierbicy. Małgorzata źle czuła się w domu. W wieku około siedemnastu lat uciekła z młodym arystokratą z Montepulciano, urodziła mu syna i żyła jako jego kochanka przez kolejnych dziewięć lat. Wielokrotnie prosiła go by się z nią ożenił, jednak, mimo obietnic, tak się nie stało. W 1274 kochanek Małgorzaty został zamordowany przez rabusiów, którzy ukryli jego ciało w płytkim grobie. Odkrycie zwłok ukochanego doprowadziło do nawrócenia późniejszej świętej. Zwróciwszy krewnym zmarłego kochanka całą biżuterię i posiadłości ziemskie, podjęła próbę powrotu do domu ojca. Ten prawdopodobnie przyjąłby ją, lecz sprzeciwiła się temu macocha. Ostatecznie Małgorzata udała się z synem do Kortony, gdzie poddała się kierownictwu duchowemu Franciszkanów. Nadal młoda i atrakcyjna, z wielką determinacją zmagała się z silnymi pokusami. Prowadziła niezwykle umartwione, surowe życie. Rygorystycznie pościła.

Po trzech latach próby została przyjęta do Trzeciego Zakonu Franciszkańskiego. Żyła odtąd w ścisłym ubóstwie. Utrzymywała się z jałmużny. Opiekowała się chorymi, ubogimi, bezdomnymi. Małgorzata rozwinęła głębokie i intensywne życie modlitwy. Doświadczała wizji i ekstaz. Odznaczała się szczególnym nabożeństwem do Eucharystii i Męki Chrystusa. Była stygmatyczką.

Założyła szpital w Kortonie i powołała zgromadzenie kobiet zwanych Poverelle, które zajmowały się opieką nad chorymi.

Ostatni okres życia spędziła jako rekluza, nierozumiana i opuszczona przez wszystkich.
Pochowana została w Kortonie gdzie do dziś jej nieulegające rozkładowi ciało eksponowane jest w kryształowym relikwiarzu.

Małgorzata z Kortony
Małgorzata z Kortony
Małgorzata z Kortony
Małgorzata z Kortony
Małgorzata z Kortony

Przedmiot - Mikroskop warsztatowy

Posted in Uncategorized by admin on the February 27th, 2008

Mikroskop warsztatowy - optyczne urządzenie pomiarowe, które służy do bezdotykowego pomiaru długości oraz kątów. Mikroskop ten składa się z mikroskopu właściwego oraz ze stolika pomiarowego, na którym umieszcza się mierzony przedmiot. Stolik znajduje się na saniach, na których jest on przesuwany w dwóch prostopadłych kierunkach. Dane liczbowe, określające położenie stolika odczytuje się w sposób podobny jak w mikrometrze lub za pomocą płytek wzorcowych wkładanych między nieruchomą płytkę oporową a zderzak sań. Mikroskopy warsztatowe są stosowane do pomiarów bardzo dokładnych przedmiotów w laboratoriach oraz oddziałach produkcyjnych.

Biżuteria - Hanna Kóčka-Krenz

Posted in Uncategorized by admin on the February 27th, 2008

Hanna Kóčka-Krenz (ur.?) - archeolog, profesor i dyrektor Instytutu Prahistorii UAM. Jest córką znanego polskiego archeologa serbołużyckiego pochodzenia Wojciecha Kóčki. W latach 1965-1970 roku skończyła studia archeologiczne na UAM. Magisterium w 1970 r. na podstawie pracy pt.: “Kabłączki skroniowe z ziem polskich”. Od 1973 roku była asystentem w Katedrze Archeologii UAM w Poznaniu. Doktorat i adiunkturę uzyskała w 1981 r. a w 1994 r. stopień doktora habilitowanego. Od 1996 r. jest profesorem UAM i dyrektorem Instytutu Prahistorii UAM.
Specjalizuje się w historii wczesnego średniowiecza zwłaszcza złotnictwa wczesnośredniowiecznego oraz budowli obronnych w Wielkopolsce. Prowadziła wieloletnie badania terenowe nad średniowiecznym zespołem osadniczym w Górze koło Poznania oraz od 1999 roku badania na terenie Ostrowa Tumskiego w Poznaniu w wyniku, których odnaleziono rezydencję pierwszych Piastów z 2 połowy X w oraz Palatium Mieszka I.


Prace naukowe

  • “Złotnictwo skandynawskie IX - XI wieku”, Poznań 1983
  • “Biżuteria północno- -zachodnio-slowiańska we wczesnym średniowieczu”, Poznań 1993.


Zobacz także

  • Palatium w Poznaniu


linki

  • raport z odkrycia Palatium Mieszka I]

Kóčka-Krenz, Hanna
Kóčka-Krenz, Hanna

Biżuteria - Pierścień

Posted in Uncategorized by admin on the February 27th, 2008
  • pierścień – rodzaj biżuterii,
  • pierścień – termin w mechanice,
  • pierścień – element rozgrywki w grach z serii Sonic the Hedgehog;

matematyka

  • pierścień – struktura algebraiczna o dwóch działaniach dwuargumentowych,
  • pierścień kołowy – zbiór punktów płaszczyzny;

astronomia

  • Pierścień – mgławica planetarna,
  • pierścienie planetarne – rozproszone satelity niektórych planet;

chemia

  • pierścień atomów – układ atomów połączonych w zamkniętą pętlę,
  • pierścień aromatyczny – rodzaj pierścienia atomów, cecha charakterystyczna węglowodorów aromatycznych,
  • pierścień skondensowany – układ pierścieni atomów.

Odbycie - Ceremonia

Posted in Uncategorized by admin on the February 27th, 2008

Ceremonia - termin z obszaru nauk o kulturze związany z takimi pojęciami, jak rytuał i obrzęd. Ceremonia stanowi skrajnie skonwencjonalizowany rytuał bądź obrzęd. Do przeobrażenia w ceremonię dochodzi w momencie, w którym pierwotne czynności rytualne/obrzędowe przestają stanowić dla ich uczestników jasny komunikat światopoglądowy (np. religijny); zaciera się sens działań, a najważniejsza staje się forma. Ceremonia koncentruje się wokół warstwy performatywnej – istotny jest wygląd uczestników, oprawa, okazałość dekoracji, odpowiednie gesty, wyważone słowa, ogólna elegancja itp. W przeciwieństwie do rytuału bądź obrzędu, ceremonia nie posiada mocy sprawczej, tzn. człowiek, który ją przejdzie, nie zostaje postrzegany przez członków społeczności jako ktoś, kto nabył odmienny status (np. status osoby dorosłej, ucznia).

Przykładem może być ceremonia absolutorium, praktykowana w kulturze europejskiej jako zamknięcie okresu studiowania. Ceremonia ta, wywodząca się z obrzędów przejścia (tzw. rites de passage), nie posiada obecnie mocy prawnej – jej odbycie nie wnosi niczego nowego do życia studenta. Absolutorium zamyka okres studiowania jedynie w sposób symboliczny. Natomiast rzeczywista utrata statusu studenta i ukończenie studiów wiąże się ze spełnieniem określonych wymogów formalnych (zdanie wszystkich zaliczeń, zwrócenie legitymacji studenckiej, uzyskanie dyplomu itp.).

Literatura:

  • Wojciech J. Burszta, Antropologia kultury, Wyd. Zysk i S-ka, Poznań 1998
  • Jan Zięba, Pojęcia nie do pojecia”, Wyd. PWN, Wa-wa 2001

Się - Gemmula

Posted in Uncategorized by admin on the February 26th, 2008

Gemmule- formy przetrwalnikowe gąbek słodkowodnych. Powstają w mezenchymie, w okresach niesprzyjających (susza). Są to skupienia archeocytów i amebocytów, pokryte osłonką wytwarzaną przez spongioblasty i wzmocnioną substancjami wytwarzanymi przez skleroblasty (odkładanymi w postaci amfidysków). W warunkach przedłużającej się suszy gemmule mogą przeżyć nawet 3 lata. Gdy klimat się poprawia, z przetrwalników wydostają się komórki, które osiadłszy, rozwijają się w nowe osobniki gąbek. Gemmule wytwarzają się w krajach strefy umiarkowanej jesienią, a w krajach tropikalnych przed porą suchą. Gemmule tworzą się wewnątrz organizmu macierzystego. Składają się z podłużnych wewnątrz komórek zarodkowych i odżywczych otoczonych warstwą chroniącą od zmian temperatury oraz najbardziej zewnętrzną warstwą igiełek szkieletowych.

Biżuteria - Mall Tycoon

Posted in Uncategorized by admin on the February 26th, 2008

Mall Tycoon – symulacyjno-strategiczna gra komputerowa, wyprodukowana przez Holistic Design i wydana przez Take-Two Interactive, w której musimy wybudować i utrzymać centrum handlowe.


Fabuła

Zaczynamy z kapitałem 150 tys. dolarów. Mamy trzy miejsca do wyboru, ustalamy klientelę (wiek, finanse, środek transportu) oraz poziom przestępczości.

Najpierw trzeba takie centrum wybudować – w różnego kształtu i wielkości pomieszczeniach rozstawiamy (wynajmujemy) sklepy – pogrupowane są tematycznie – odzież, żywność, hobby, sport, usługi itp. Mamy też do dyspozycji gadżety w postaci kiosków, ławeczek, telefonów, kwiatów, fontann, rzeźb itp.

Głównym celem jest utrzymanie centrum, więc należy zadbać o klientów – poprzez reklamę w prasie, telewizji lub na billboardach (później również poprzez wybudowanie atrium). Można “podejrzeć” każdego klienta, zbadać jego współczynnik zadowolenia czy ilość pieniędzy, którą może wydać.

Należy też zainwestować w personel centrum. Potrzebne są np. osoby do sprzątania, których trzeba nauczyć np. wyrzucania śmieci z koszy czy obsługiwania mopa (za opłatą). Przy przestępczości trzeba wynająć ochronę, można także zatrudnić łapacza psów, majstra, kŧóry zajmie się popsutymi telefonami i bankomatami (wtedy nie trzeba zatrudniać strażaka), ogrodnika, projektanta wnętrz i wielu innych.

Ważnymi osobami, których należy zatrudnić, są menadżer centrum handlowego i menadżer do sprzedaży detalicznej. Pierwszy inwestuje w centrum, robi wszystko, by przyciągnąć klientów: urządza wesołe miasteczko, kino, bank, arkadę gier czy świetnie prosperujące restauracje. Za te rzeczy nie otrzymujemy pieniędzy, to ma jedynie przyciągać klientów.

Natomiast menadżer sprzedaży detalicznej poszerza nam sieć handlową. Odpowiednio zainwestowane pieniądze zwracają nam się w sklepach z biżuterią, odzieżą skórzaną, salonach SPA i innych.

Pieniądze otrzymujemy z wynajmu powierzchni handlowej, a także dzięki procentowi dochodu z poszczególnych sklepów. Obie opcje możemy regulować.

Po sukcesie gry zostały wydane kontynuacje o nazwie Mall Tycoon 2 (2003) i Mall Tycoon 3 (2005).


Linki zewnętrzne

Oficjalna strona gry

Naszyjnik - Kapalikowie

Posted in Uncategorized by admin on the February 25th, 2008

Kapalikowie (nosiciele czaszek) - jedna z sześciu głównych szkół śiwaizmu. Zbliżona do ugrupowania aghorich, kórzy byli ich następcami, kapalikowie są jednak o wiele starszą i bardziej rozpowszechnioną grupą ascetyczną. Obecnie grupa ta już nie istnieje, przetrwały jednak w śiwaizmie pewne ślady jej wierzeń. Ustalenie obiektywnych i wiarygodnych faktów na temat kapalików jest bardzo trudne, gdyż większość istniejących informacji pochodzi ze źródeł ich przeciwników.

Mircea Eliade uznaje działalność kapalików za przejaw degradacji systemu duchowego na skutek niezrozumiena symboliki, jaką kapalikowie (i aghori) się posługiwali. Symbolem, który uległ tej degradacji, jest śmāśana (cmentarz) i siedzenie na zwłokach jako symbol ascezy i medytacji, które kapalikowie potraktowali dosłownie i materialnie.


Źródła wiedzy

Kapalikowie wspominani są już w upaniszadzie Matrajani (jako kāpālin) i w inskrypcji z VII w., która wzmiankuje boga Kapāleśvarę i jego czcicieli-ascetów. Oddawali oni cześć Śiwie rozumianemu jako Māhākāla (wielki niszczyciel) i Kapālabhryt (nosiciel czaszek).

Wzmianki o kapalikach pochodzące z VI w. są liczniejsze, znajdują się Dasiakumaraczaricie i w w relacji podróżnika Hüang-tsanga. Z VIII w. pochodzi przekaz Bhawabhutiego, który w dramacie Mālatīimādhava przedstawił jednego z nich w chwili składania krwawej ofiary z dziewicy. Eliade podaje fragment sztuki z XI w. Prabodhaczandrodaja, w którym jeden z kapalików mówi: “Mój naszyjnik i moje ozdoby zrobione są z kości ludzkich. Mieszkam wsród prochów zmarłych i jadam z czaszek […]. Płyny pijemy z czaszek braminów; nasze święte ognie są zasilane mózgami i płucami ludzkimi zmieszanymi z ich mięsem, uspokajamy straszliwego boga ofiarami ludzkimi, pokrytymi świeżą krwią, która tryska z ran ich gardzieli […]. Taka jest potęga naszej religii, że rozkazuję Hari-Harze i największym i najstarszym bogom; zatrzymuję planety na ich drodze po niebie […]”. Istnieją też późniejsze relacje europejskie i arbaskie, np. Dabistan Muhsina-i-Faniego.


Zwyczaje kultowe

Kapalikowie stosowali praktyki orgiastyczne i okrutne rytuały, do których należał także kanibalizm. Przypominali o wiele bardziej umarkowanych wamaczarinów w tantrze. Kapalikowie uważali, że bez rozwiązłości i okrucieństwa nie można uzyskać siddhi, mocy magicznych obecnych w magicznych i alchemicznych aspektach jogi. Przez arabskich i europejskich podróżników kapalikowie bywali myleni ze wszystkimi joginami, a zwłaszcza z aghori i wamaczarinami, stąd też pochodzi wiele arabskich i europejskich mitów o okrucieństwie religii indyjskiej, zwłaszcza kultu Kali. Zjawisko to było marginalne, ale ofiary z ludzi zdarzały się w Indiach jeszcze w wieku XIX i były związane z resztkami kapalików i aghorich oraz z matriarchalnymi kultami pogranicza tybetańskiego.


Bibliografia

  • Mircea Eliade Joga. Nieśmiertelność i wolność, Warszawa 1997

Pierścionek - Nagroda im. Zbyszka Cybulskiego

Posted in Uncategorized by admin on the February 25th, 2008

Nagroda im. Zbyszka Cybulskiego - przyznawana od 1969 nagroda filmowa dla młodych aktorów wyróżniających się wybitną indywidualnością. Do 1995 nagrodę przyznawało czasopismo “Ekran”. W 2005 po 10 letniej przerwie została reaktywowana przez wydawcę miesięcznika “Kino” - Fundację Kino.

Contents


Laureaci

  • 1969 Daniel Olbrychski
  • 1970 Marian Opania (”Skok”, “Sąsiedzi”)
  • 1971 Olgierd Łukaszewicz (”Brzezina”)
  • 1972 Maja Komorowska
  • 1973 Jadwiga Jankowska-Cieślak (”Trzeba zabić tę miłość”)
  • 1974 Franciszek Trzeciak (”Na wylot”)
  • 1975 Maciej Góraj (”Ciemna rzeka”)
  • 1976 Małgorzata Potocka (”Hubal”, “Jarosław Dąbrowski”, “Orzeł i reszka”)
  • 1977 Gabriela Kownacka (”Trędowata”, teatry tv)
  • 1978 Krystyna Janda (Za błyskotliwy debiut w filmie fabularnym i teatry tv)
  • 1979 Marek Kondrat (”Zaklęte rewiry”, “Smuga cienia”, teatry tv)
  • 1980 Krzysztof Majchrzak (”Aria dla atlety”, “Wolne chwile”)
  • 1983 Laura Łącz (”Krab i Joanna”, “Wierne blizny”, “Filip z konopi”, “Białe tango”)
  • 1984 Hanna Mikuć oraz Michał Juszczakiewicz
  • 1986 Małgorzata Pieczyńska oraz Jan Jankowski
  • 1987 Maria Pakulnis (”Jezioro Bodeńskie”, “Weryfikacja”, “Zygfryd”)
  • 1988 Maria Gładkowska (”Magnat”)
  • 1989 Adrianna Biedrzyńska (”Schodami w górę, schodami w dół”, “Niezwykła podróż Baltazara Kobera”, “Borys Godunow”, “Komediantka” i teatry tv)
  • 1990 Zbigniew Zamachowski
  • 1992 Anna Majcher oraz Artur Żmijewski (aktor)
  • 1993 Katarzyna Skrzynecka oraz Rafał Królikowski (”Pierścionek z orłem w koronie”)
  • 1994 Maria Seweryn oraz Rafał Olbrychski
  • 1995 Dorota Segda oraz Marek Bukowski


Nagrody

2005

Nominowani do nagrody głównej

  • Kamilla Baar (”Vinci”)
  • Agnieszka Grochowska (”Pręgi”)
  • Maja Ostaszewska (”Przemiany”)
  • Marcin Dorociński (”PitBull”)
  • Rafał Maćkowiak (”W dół kolorowym wzgórzem”)
  • Borys Szyc (”Symetria”)


Laureaci

  • Nagrody im. Zbyszka Cybulskiego - Marcin Dorociński
  • Nagroda redakcji miesięcznika „KINO” dla najlepszej aktorki młodego pokolenia - Maja Ostaszewska
  • Nagroda Publiczności - Borys Szyc


Nagrody 2006


Nominowani do nagrody głównej

  • Karolina Gruszka (Kochankowie z Marony)
  • Łukasz Simlat (Kochankowie z Marony)
  • Kinga Preis (Komornik)
  • Tomasz Kot (Skazany na bluesa)
  • Agnieszka Warchulska (Teraz ja)
  • Piotr Głowacki (Oda do radości)


Laureaci

  • Nagroda im. Zbyszka Cybulskiego: Kinga Preis
  • Nagroda Publiczności: Tomasz Kot


Link zewnętrzny

oficjalna strona

  • Eliza-Jubiler Elegancki pierścionek z brylantem 0.34ct osadzonym w 14 karatowym złocie. Doskonały prezent także jako "Pierścionek zaręczynowy&q Do koszyka · Opis
  • Polska Biżuteria Obie zajmują się projektowaniem biżuterii. Tylko pozornie stanowią dla siebie konkurencję. Raczej więcej sobie pomagają. Pierwsza Iza sprowadza z zagranicy
  • Biżuteria - Dyrberg/Kern Dyrberg/Kern w Polsce: biżuteria, zegarki, naszyjniki, bransoletki, pierścionki.
  • Największy sklep z oryginalną biżuterią :: A4T.pl Fantastyczna biżuteria, ręcznie robione Kolczyki, Bransoletki, Naszyjniki, Pierścionki po najniższych cenach. DARMOWA przesyłka, GRATISY !!!

Odbytu a druga wystaje - Defekacja (medycyna)

Posted in Uncategorized by admin on the February 25th, 2008

Defekacja jest medycznym określeniem usuwania kału. Czynność określa się również wypróżnieniem.

U człowieka defekacja jest skomplikowanym procesem fizjologicznym, w którym współuczestniczą łuki odruchowe. U niemowląt defekacja jest procesem bezwiednym, nad którym z czasem przejmują kontrolę wyższe ośrodki mózgowe, co umożliwia świadome oddawanie stolca.

Bańka odbytnicy działa jako tymczasowy zbiornik gromadzący masy kałowe. Na skutek rozciągania jej ścian, dochodzi do podrażnienia receptorów czuciowych, co osobnik odczuwa jako parcie na stolec. Parcie na stolec może wywierać ciśnienie do 5daPa. W momencie przystąpienia do defekacji, następuje rozluźnienie zwieracza wewnętrznego odbytu, następnie zwieracza zewnętrznego odbytu, kanał odbytu staje się drożny, a fala perystaltyczna wypycha masy kałowe na zewnątrz. W akcie parcia bierze dodatkowo udział tzw. tłocznia brzuszna. Zamknięta zostaje szpara głośni a napięte mięśnie brzucha powodują wzrost ciśnienia w obrębie jamy brzusznej.

U osób z tętniakami aorty, malformacjami naczyniowymi w obrębie naczyń mózgowych, nadmierne, wymuszone parcie, może niekiedy doprowadzić do ich pęknięcia, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Osoby z niewydolnością krążenia, ze względu na zwiększone zapotrzebowanie tlenowe podczas wysiłku i możliwość destabilizacji choroby, również powinny unikać stosowania czynnego parcia. U osób, u których z przyczyn nowotworowych usunięto krtań (laryngektomowani), utrudnione parcie wynika z osłabienia czynności tłoczni brzusznej, na skutek braku możliwości zatrzymania powietrza w płucach. We wszystkich ww. przypadkach zalecane jest stosowanie łagodnych środków przeczyszczających oraz regulacja perystaltyki dietą zawierającą odpowiednią ilość błonnika.

Świadome powstrzymywanie się od oddania stolca doprowadza do jego zatrzymania w bańce odbytnicy, ewentualnie również w końcowym fragmencie esicy. Następuje dalsza resorbcja wody i zagęszczenie stolca. Wielokrotne, długotrwałe powstrzymywanie aktu defekacji, często ze względów kulturowych, zmniejsza wrażliwość receptorów nerwowych bańki odbytnicy, czego konsekwencją jest utrudnione oddawanie stolca. Prowadzi to do występowania przewlekłych zaparć, które noszą nazwę zaparć nawykowych. Długotrwały ucisk wywierany przez masy kałowe na ścianki odbytnicy sprzyja powstawaniu żylaków odbytu. Nadmierne wymuszone parcie może prowadzić do powstania przepuklin (zwłaszcza przepukliny pachwinowej u mężczyzn) a także sprzyja powstawaniu wypadania odbytu (łac. prolapsus ani).

Defekacja jest także terminem związanym z technologią produkcji cukru buraczanego.

Patriotyczna noszona na - Delia

Posted in Uncategorized by admin on the February 25th, 2008

Delia - element męskiego ubioru szlachty noszonym na żupanie. Rodzaj płaszcza, w odróżnieniu od kontusza nie przepasywana, czasami noszona jak opończa - rozpięta i jedynie zarzucona na ramiona. Wykonana z wełny lub bardziej luksusowych materiałów, często wykańczana futrem. Zwykła delia miała krótkie, luźne i rozcięte rękawy i metalowe guziki, ale bywały delie bardzo bogate, z guzikami ze złota i kołnierzami z soboli. Jak większość ubiorów szlachty była pochodzenia orientalnego (Turcja) i pojawiła się w Polsce w połowie XVI w. Była ulubionym ubiorem galowym towarzyszy husarskich, przy czym często zmieniał się krój, długość kołnierza itp.

Biżuteria - Yoko

Posted in Uncategorized by admin on the February 25th, 2008

Yoko - przedsiębiorstwo specjalizujące się w handlu biżuterią i wyrobami jubilerskimi.

Zobacz też:

  • Yōko

Zwykle ze stali nierdzewnej - Plazmotron

Posted in Uncategorized by admin on the February 25th, 2008

Plazmotron, palnik plazmowy, jest urządzeniem do wytwarzania plazmy zimnej (rzędu 4000 - 30000 K). Plazmotrony stosowane są powszechnie w technice do spawania i cięcia trudnotopliwych lub nietopliwych materiałów: stali nierdzewnej, wolframu, betonu, itp.

Istnieją dwa podstawowe typy plazmotronów: z łukiem wewnętrznym oraz z łukiem zewnętrznym. Różnią się one między sobą sposobem wytwarzania łuku elektrycznego, który w tym pierwszym przypadku powstaje w palniku plazmowym pomiędzy dwoma wewnętrznymi elektrodami. Natomiast łuk zewnętrzny powstaje pomiędzy elektrodą wewnętrzną palnika, a obrabianym materiałem (który w takim przypadku musi być dobrym przewodnikiem elektrycznym).

W obu typach konstrukcji obojętny gaz (argon, azot, itp.) zostaje ogrzany w palącym się łuku elektrycznym i tworzy strumień plazmy kierowany następnie z palnika do obrabianego materiału.

Moc spawalnicznych plazmotronów może sięgać od kilku do kilkuset kilowatów.

Na przykład z patynowanego - Determinacja płci

Posted in Uncategorized by admin on the February 25th, 2008

Determinacja płci – proces występujący u wszystkich organizmów, u których występują różne płci.

Rodzaj płci, jaką dany organizm wykształci, jest zależny od sygnału wywoławczego, jakim może być:

  1. środowisko rozwoju organizmu (na przykład krokodyle czy żółwie rozwijają płeć w zależności od temperatury inkubacji jaj).
  2. środowisko hormonalne, w jakim rozwija się dany organizm.
  3. stosunek liczby autosomów do heterosomów (na przykład Drosophila melanogaster)
  4. obecność konkretnego chromosomu lub konkretnych genów (na przykład człowiek).

Sygnał wywoławczy uruchamia kaskadę genów regulatorowych, które następnie wpływają na różne procesy rozwoju, prowadzące do wykształcenia konkretnej płci.

  • MUZEUM POMORZA ŚRODKOWEGO W SŁUPSKU Nie tylko w literaturze odnaleźć można przykłady realizacji artystycznych . Córka pułku" (z cyklu "Dzieci wojny") gips patynowany, odlew; wys.
  • Kulturalna Warszawa Na przykład, słynne "Brzemienne" są od niego o dobrą głowę wyższeÉ A nie są to tylko na fotografii, drugą zachowaną, wykonaną w patynowanym gipsie.
  • Koraliki, kamienie, srebro, półfabrykaty :: Taca Koralików Wyróżnić należy tu delikatnie zdobione, lekko patynowane koraliki Koraliki z emalii komórkowej są doskonałym przykładem metalowych paciorków chińskich.
  • FRONTY MDF/PCV / Lupus sp.j. blaty, fronty MDF / PCV, fronty fronty mdf/pcv patynowane. informacje. fronty ramkowe. wzory · informacje · fronty ramkowe patynowane · fronty fornirowane Przykład witryny AGAT
  • MUZEUM ZIEMI LUBUSKIEJ Widzimy na przykład Jana Pawła II z rękami złożonymi do modlitwy, Te dwustronne, odlane z brązu i patynowane medale łączą w sobie wartość artystyczną i
  • KUNIYASU Przykład skuwanych ze stali damasceńskiej dwóch tsub jedna z motywem XVII wiecznej tsuby z kilkoma motywami zdobniczymi odlew mosiężny patynowany.
  • Lechosław Lameński. Człowiek w twórczości Adama Myjaka Fascynują mnie powierzchnie, na przykład materia kory, pokrywającej różne gatunki częściowo polerowany, a częściowo patynowany, co wywołuje iluzję,

Lub monogramem - Waga (ćwiczenie gimnastyczne)

Posted in Uncategorized by admin on the February 25th, 2008

Waga statyczne ćwiczenie polegające na skłonach lub skrętach ciała tylko z jednym punktem podparcia (na jednej nodze lub ręce) lub na przyrządach tzw. “poziomka”. Staje się na jednej nodze, druga (wyprostowana lub zgieta w kolanie) sie podnosi razem z tłuowiem - to jest najpopularniejsza waga. Głowa do góry.

Biżuteria - Yoko

Posted in Uncategorized by admin on the February 25th, 2008

Yoko - przedsiębiorstwo specjalizujące się w handlu biżuterią i wyrobami jubilerskimi.

Zobacz też:

  • Yōko

Biżuteria - Perydot

Posted in Uncategorized by admin on the February 25th, 2008

thumb|200px|Kryształ perydotu
thumb|200px|Kryształ perydotu znalezniony w próbce pyłu kosmicznego z sondy Stardust.

Perydot - szlachetna odmiana oliwinów. Nazywany także chryzolitem, choć można się spotkać z użyciem nazwy chryzolit dla kamieni żółto zielonych.
Chociaż oliwin jest dość często spotykanym minerałem, perydot jest rzadki.

Perydot znaleziono w próbkach pyłu kosmicznego z sondy Stardust.

Contents


Właściwości

  • Wzór chemiczny: (Mg, Fe)2SiO4.
  • Układ krystalograficzny - rombowy
  • Twardość w skali Mohsa - 6,5-7
  • Łupliwość - wyraźna
  • Rysa - biała
  • Przełam - muszlowy, kruchy
  • Gęstość - 3,2 do 4,3 g/cm3
  • Barwa - żółto zielony do brązowo zielonego
  • Połysk - szklisty, na przełomie tłusty
  • Współczynniki załamania (dwójłomność): <math>n_o=1,690</math>, <math>n_e=1,654</math>, (długość fali ~ 590nm)
  • Dyspersja: 0,020
  • Pleochroizm - zmienny, zależnie od zawartości żelaza, a także, w mniejszym stopniu, od obecności innych pierwiastków towarzyszących
  • Widmo absorpcyjne - silne spektrum absorpcyjne żelaza, z charakterystycznymi pasmami absorpcji o zróżnicowanym maksimum natężenia.
  • Luminescencja - brak
  • Inkluzje - liczne; wrostki ilmenitu, magnetytu, chromitu i innych spineli chromowych


Występowanie

Znajduje się go w: Australii, Brazylii, Chinach, Kenii, Meksyku, Birmie, Norwegii, Pakistanie, RPA, Sri Lance, Tanzanii i USA (stany: Arizona, Hawaje, Newada i Nowy Meksyk).
Perydot jest wydobywany w celach komercyjnych w Arabii Saudyjskiej.

Wydobywany był już 3500 lat temu, na wyspie św. Jana (Egipt) leżącej na Morzu Czerwonym.


Zastosowanie

Jest to poszukiwany i wysoko ceniony kamień szlachetny.

Szczególnie efektowne są oliwiny o intensywnej zieleni oraz o zabarwieniu złocistozielonkawym; także oliwinowe kocie oko i oliwin gwiaździsty. W jubilerstwie stosuje się szlif schodkowy, brylantowy, rzadziej kaboszonowy.
Większe okazy gemmologiczne są cenne i eksponowane w muzeach.

Największy znaleziony kryształ znajduje się w Smithsonian Institution w Waszyngtonie, ma 310 karatów (62 g). Znana odmiana perydotu, nazywana kaszmirską, pochodzi z Pakistanu. Wielkość tych kamieni pozwala jubilerom na otrzymanie klejnotów ponad 100 karatowych.

Kolekcja 954 oliwinów właściwych znajduje się w zbiorach muzeum Topkapi w Stambule w Turcji (kamienie ozdabiają tron).


Kultura

Jego nazwa pochodzi prawdopodobnie od arabskiego słowa faridat oznaczającego kamień szlachetny, lub francuskiego peritot oznaczającego nieczysty. Nazywany jest szmaragdem ubogich. Używany był do wyrobu biżuterii sakralnej. Znaleziono egipską biżuterię z II tysiąclecia p.n.e., w której klejnoty pochodziły z wyspy św. Jana.

Hawajczycy uważają, że te kamienie to łzy Pele, boga ognia.

Perydot znaleziono w próbkach pyłu kosmicznego z sondy Stardust.

Znana odmiana perydotu, nazywana kaszmirską, pochodzi z Pakistanu. Wielkość tych kamieni pozwala jubilerom na otrzymanie klejnotów ponad 100 karatowych.

Dawni medycy radzili pić wszelkie napoje zdrowotne z naczyń wykonanych z tego kamienia. Miało to zapewnić szybsze i skuteczniejsze działanie.

W litoterapii i ezoteryce:

  • Noszono go, by uspokoić nerwy, pozbyć się złości, depresji oraz na dobry humor.
  • Ludziom chwiejnym i niezbyt pewnym siebie dodaje odwagi i stanowczości, a włożony do bielizny nocnej lub pościeli – zapewnia mocny, zdrowy, spokojny sen.
  • Oliwiny mają przyspieszać procesy samouzdrowienia oraz poprawiać przyswajanie przez organizm witamin i mikroelementów z pożywienia. Oczyszczają organizm z toksyn i odpadów przemiany materii, odciążając tym nerki, wątrobę i trzustkę. Dlatego też poleca się terapię oliwinem albo eliksirami z nich przy zaburzeniach czynności tych narządów.
  • Woda, w której chryzolit moczył się przez godzinę, ma przyśpieszać odtruwanie, łagodzić podrażnienia jelit i pęcherza żółciowego. Należy ją popijać lub korzystać z eliksiru. Przemywanie wodą “oliwinową” ma przyspieszać leczenie wrzodów i wyprysków. Kamienie mają pomagać pozbyć się oziębłości emocjonalnej i impotencja.


Zobacz też

oliwenit, oliwiny, chryzolit, fajalit, forsteryt, chryzoberyl

Biżuteria - Kalabasa

Posted in Uncategorized by admin on the February 24th, 2008

Kalabasa to zewnętrzna, zdrewniała skorupa tykwy używana powszechnie w Afryce do wytwarzania naczyń, które uzyskuje się z przekrojonej lub uformowanej w tym celu tykwy. Naczynia w ten sposób wytworzone są wykorzystywane do przenoszenia i przechowywania wody i żywności. Przechowuje się w nich często wino palmowe, ponieważ tykwy są odporne na termity. Wykonuje się z nich również instrumenty muzyczne, łyżki, maski, pudełka na biżuterię i ubrania. Tykwy służą też jako pudła rezonansowe wielu instrumentów muzycznych, między innymi lutni, afrykańskich ksylofonicznych marimb, bębnów i grzechotek.

Biżuteria - Obrączka ślubna

Posted in Uncategorized by admin on the February 24th, 2008

Obrączka ślubna – pierścień w kształcie obręczy, często grawerowany, wykonywany najczęściej ze złota. W dniu ślubu zakładany sobie nawzajem przez małżonków na serdeczny palec prawej (w Polsce i Niemczech) lub lewej dłoni (w pozostałych krajach). Siostry zakonne noszą obrączki na znak przynależności do Jezusa Chrystusa.


Zobacz też

  • pierścionek zaręczynowy

Biżuteria - Celestia (statek kosmiczny)

Posted in Uncategorized by admin on the February 24th, 2008

Celestia to nazwa statku kosmicznego, na pokładzie którego toczy się akcja powieści Krzysztofa Borunia i Andrzeja Trepki pt. Zagubiona przyszłość.

Zaprojektowany przez Biuro Studiów Wojny Kosmicznej w Waszyngtonie Cm-2 Wm 4a sztuczny księżyc Ziemi został 23 marca 1982 roku skierowany do produkcji.
Głównym materiałem konstrukcyjnym jest plastik almeralit oraz sigumit, oba będące połączeniem kilku metali, głównie glinu i żelaza, oraz niemetali jak krzem i węgiel.

Początkowo Centrum Mobilizacyjne miało kształt pierścienia montowanego z elementów wynoszonych z Ziemi na orbitę geostacjonarną przez rakiety transportowe.
Później zabudowano wolną przestrzeń i Celestia ma kształt walca o średnicy 1000 metrów i wysokości ponad 600 metrów. Wewnątrz podzielona jest na 101 koncentrycznych kręgów, zwanych poziomami. Poziomy ponumerowane są począwszy od zewnętrznego, najdalszego od osi obrotu. Pomiędzy poziomami przemieszczać się można dzięki windom. Istnieje też centralna winda łącząca poziomy od 4 do 95. Dzięki ruchowi obrotowemu wokół osi walca (1 obrót na minutę) na poziomach Celestii panuje niezerowe ciążenie wywołane siłą odśrodkową. Liczba mieszkańców – pasażerów wynosi około 5000. Statek porusza się z prędkością 50km/s w stosunku do Słońca. Jego celem jest układ planetarny Alfy Centauri.

Struktura poziomów Celestii

  • 1–3 – magazyny surowców chemicznych, dzielnica murzyńska (poziom 1)
  • 4–6 – przemysł chemiczny
  • 7-9 – posiadłość Greena, studia telewizyjne (poziom 8)
  • 10–15 – dzielnica bogaczy, na poziomie 10 plaża
  • 16–18 – instytucje rządowe, siedziba prezydenta (poziom 18)
  • 19–27 – poziomy centralne – handel i rozrywka; mieści się tu dyrekcja policji (poziom 22) oraz skwer Greena (poziom 26)
  • 28–30 – mieszkania specjalistów
  • 31–36 – ogrody, sady, przemysł spożywczy
  • 37–42 – dzielnica robotnicza
  • 43–60 – pola uprawne; na poziomach 57–59 ślepe magazyny
  • 61–63 – pastwiska
  • 64–66 – kartofliska
  • 67–72 – przemysł
  • 73–75 – dzielnica nędzy
  • 76–81 – przemysł; na poziomie 78 – zakłady Morgana
  • 82–84 – zbiorniki wody
  • 85–96 – magazyny; na poziomie 95 – stacja końcowa windy centralnej
  • 97–98 – siłownia
  • 99-101 – reaktor jądrowy

Biżuteria - Michaił Gorczakow

Posted in Uncategorized by admin on the February 24th, 2008

Książę Michaił Dymitrowicz Gorczakow (ros. Михаил Димитрович Горчаков) (ur. 1793, zm. 30 maja 1861 w Warszawie ) – generał rosyjskiej armii carskiej, generał-gubernator warszawski w latach 1855-1861. Pochodził ze starej szlacheckiej rodziny, która swoje korzenie wywodzi od Rurykowiczów. Młodszy brat generała Piotra Gorczakowa, który uzyskał tytuł książęcy.

W 1807 r. Gorczakow zaciągnął się do armii carskiej, brał udział w wojnie z Persją w 1810 r. i Francją 1812-1815, nie ominęła go również kampania przeciwko Turcji w latach 1828-1829. W 1831 r. został ranny w bitwie pod Olszynką Grochowską podczas tłumienia powstania listopadowego. Wyróżnił się w czasie bitwy pod Ostrołęką oraz w trakcie zdobywania Warszawy, za co został nagrodzony stopniem generała. W 1846 r. mianowano go gubernatorem wojskowym Warszawy. Podczas Wiosny Ludów dowodził walkami przeciwko Węgrom (1849). Brał udział w walkach na terenie księstw naddunajskich (1854), wojnie krymskiej (1855), okupował m.in. Mołdawię i Wołoszczyznę.

W 1856 r. car nominował go na generał-gubernatora (namiestnika) warszawskiego.

W czerwcu 1860 r. ulice Warszawy stały się miejscem pochodów i demonstracji. Rozpoczęły się od manifestacyjnego pogrzebu generałowej Sowińskiej, wdowy po legendarnym dowódcy obrony Woli w 1831 r. Potem przyszły demonstracje w czasie październikowej konferencji władców państw zaborczych, a następnie manifestacje z okazji rocznicy wybuchu powstania listopadowego i rocznic jego kolejnych wydarzeń. Wielką popularność zyskała biżuteria patriotyczna zdobiona symbolami wyrażającymi wiarę w zmartwychwstanie umęczonej Ojczyzny. Namiestnik Gorczakow początkowo nie reagował na demonstracje, dopiero pod naciskiem Petersburga wysłał na ulice Warszawy policję i wojsko. Pierwszy pochód rozpędzono 25 lutego 1861, zaś dwa dni później od salwy oddanej przez kozaków do manifestantów zginęło pięć osób. Zdeprymowany Gorczakow, z obawy, że kolejne starcia mogą przerodzić się w otwarte walki, wycofał wojsko z ulic i zgodził się by powołana w nocy z 27 na 28 lutego Delegacja Miejska wystosowała w imieniu społeczeństwa polskiego adres do cara. Adresu, pod którym podpisały się najznamienitsze osobistości Królestwa, car przyjąć nie chciał. Gorczakow dostrzegając niebezpieczeństwo wybuchu powstania, zataił fakt odrzucenia adresu, zgodził się na manifestacyjny pogrzeb ofiar starć lutowych, wycofał policję i wojsko z ulic, pilnowanie porządku powierzając straży obywatelskiej. Społeczeństwo polskie nie tylko demonstrowało: tworzyło się bowiem państwo podziemne, którego anonimowi i tajemniczy reprezentanci zdobywali coraz większy posłuch w narodzie. Ogłoszono żałobę narodową, której przestrzegać zaczęto nie tylko w miastach i miasteczkach Królestwa, lecz także na ziemiach wcielonych do Imperium. Gorczakow wzmacniał pośpiesznie armię rosyjską stacjonującą w Królestwie, prosząc jednocześnie Petersburg o podjęcie reform, które mogłyby zapobiec wybuchowi powstania. W tym momencie na scenie politycznej pojawił się margrabia Aleksander Wielopolski wyznający ideę pracy organicznej, uznający, że w polityce nie ma miejsca na postawy emocjonalne: patriotyzm, honor czy umiłowanie wolności. Wielopolski uzyskał od Gorczakowa obietnicę przekazania mu nadzoru nad systemem edukacji, reaktywacji szkolnictwa wyższego oraz utworzenia samorządu terytorialnego w Królestwie.

Gorczakow zmarł 30 maja 1861 w Warszawie, pochowano go w Sewastopolu. Jego następca na stanowisku namiestnika Królestwa został Nikołaj Suchozanet.


Zobacz też

  • Królestwo Polskie
  • namiestnicy carscy w Królestwie Polskim

Gorczakow, Michaił
Gorczakow, Michaił
Gorczakow, Michaił
Gorczakow, Michaił

Biżuteria - Artysta

Posted in Uncategorized by admin on the February 23rd, 2008

Artysta to osoba tworząca (wykonująca) przedmioty materialne, lub utwory niematerialne mające cechy dzieła sztuki.

Artysta - twórca tym różni się od rzemieślnika - odtwórcy, że swoje dzieła tworzy w oparciu o własną koncepcję, nadając im niepowtarzalny charakter. Dzięki temu dzieła wybitnych artystów rozpoznawane są bez potrzeby oglądania ich sygnatur.

W zależności od rodzaju wykonywanej twórczości wykonywany przez artystę zawód będzie nosił nazwę np.: artysta plastyk, artysta muzyk.

Artysta może działać w jednej lub kilku z następujących dziedzin, z których tylko niektóre podane są poniżej:

  • architektura
  • rzeźba
  • malarstwo
  • grafika
  • fotografia
  • literatura
  • muzyka
  • teatr
  • pantomima
  • performance
  • film
  • sztuka internetu
  • sztuka ulicy
  • sztuka użytkowa np. biżuteria, ceramika, meblarstwo, tkactwo
  • wideo
  • wzornictwo przemysłowe (design)

*

Next Page »