Biżuteria information


Biżuteria - Grandle

Posted in Uncategorized by admin on the January 31st, 2008

thumb|150px|Grandle oprawione w srebrze.
Grandle - niekiedy nazywane hakami, są to szczątkowe kły z górnej szczęki jeleniowatych (byka lub łani). Wypreparowywane służą do wyrobu biżuterii. Brązowa inkrustacja solami mineralnymi narasta z wiekiem zwierzęcia.

Noszona na - Anorak

Posted in Uncategorized by admin on the January 31st, 2008

Anorak (esk. ánoráq) - nieprzemakalna kurtka noszona przez Eskimosów i polarników.

Biżuteria - Pierścień (biżuteria)

Posted in Uncategorized by admin on the January 31st, 2008

Pierścień - rodzaj biżuterii, ozdoba nakładana na palec, w kształcie obręczy. Robiony najczęściej ze szlachetnego metalu, z tzw. oczkiem czyli kamieniem ozdobnym.

Istnieją różne odmiany pierścieni: sygnet, obrączka ślubna, pierścionek zaręczynowy.

Pierścień ma również znaczenie symboliczne, np. Pierścień Rybaka oznacza następcę św. Piotra

Muzeum - National Museum of American History

Posted in Uncategorized by admin on the January 30th, 2008

National Museum of American History (Narodowe muzeum historii amerykańskiej) to położone w National Mall w Waszyngtonie muzeum, będące częścią Instytutu Smithsona. Muzeum zostało otwarte w roku 1964 jako Museum of History and Technology (Muzeum historii i techniki), a swoją obecną nazwę nosi od roku 1980. Dnia 5 września 2006 muzeum zostało zamknięte w celu renowacji i zostanie ponownie otwarte dla zwiedzających latem 2008. W międzyczasie, część kolekcji muzeum jest dostępna dla zwiedzających w pobliskim narodowym muzeum lotnictwa i przestrzeni kosmicznej.


Linki zewnętrzne

  • Oficjalna witryna National Museum of American History

Wewnątrz - Instrukcja warunkowa

Posted in Uncategorized by admin on the January 30th, 2008

Instrukcja warunkowa jest w inżynierii oprogramowania jednym ze sposobów na organizację kodu i kontrolowanie programu.


Przykładowa instrukcja

if (warunek)
    (instrukcja)
else
    (instrukcja)


Sposób działania

Struktura działa w następujący sposób:

Procesor sprawdza czy instrukcja (np. x = 0) znajdująca się wewnątrz If (tzw. słowa kluczowego zgadza się z warunkiem tego słowa. Jeżeli się zgadza to wykonuje instrukcję wewnątrz tego słowa kluczowego.
W przeciwnym wypadku opuszcza If i przechodzi do słowa Else i wykonuje instrukcje w nim zawarte.

Zależnie od języka, instrukcja warunkowa If może używać słowa kluczowego Then, nawiasu klamrowego czy klauzuli zwanej np. Else lub ElseIf.

Jest wiele innych instrukcji warunkowych w językach programowania, jednak , większość trzyma się podobnej konstrukcji. Innymi sposobami na sterowanie programem są m. in. instrukcje wyboru czy pętle.


Zobacz też

  • instrukcja (informatyka)

Biżuteria - Artysta

Posted in Uncategorized by admin on the January 30th, 2008

Artysta to osoba tworząca (wykonująca) przedmioty materialne, lub utwory niematerialne mające cechy dzieła sztuki.

Artysta - twórca tym różni się od rzemieślnika - odtwórcy, że swoje dzieła tworzy w oparciu o własną koncepcję, nadając im niepowtarzalny charakter. Dzięki temu dzieła wybitnych artystów rozpoznawane są bez potrzeby oglądania ich sygnatur.

W zależności od rodzaju wykonywanej twórczości wykonywany przez artystę zawód będzie nosił nazwę np.: artysta plastyk, artysta muzyk.

Artysta może działać w jednej lub kilku z następujących dziedzin, z których tylko niektóre podane są poniżej:

  • architektura
  • rzeźba
  • malarstwo
  • grafika
  • fotografia
  • literatura
  • muzyka
  • teatr
  • pantomima
  • performance
  • film
  • sztuka internetu
  • sztuka ulicy
  • sztuka użytkowa np. biżuteria, ceramika, meblarstwo, tkactwo
  • wideo
  • wzornictwo przemysłowe (design)

*

Biżuteria - Obrączka ślubna

Posted in Uncategorized by admin on the January 29th, 2008

Obrączka ślubna – pierścień w kształcie obręczy, często grawerowany, wykonywany najczęściej ze złota. W dniu ślubu zakładany sobie nawzajem przez małżonków na serdeczny palec prawej (w Polsce i Niemczech) lub lewej dłoni (w pozostałych krajach). Siostry zakonne noszą obrączki na znak przynależności do Jezusa Chrystusa.


Zobacz też

  • pierścionek zaręczynowy

Biżuteria - Pielęgnacja pereł

Posted in Uncategorized by admin on the January 29th, 2008

Pielęgnacja pereł

Ponieważ konchiolina jest substancja organiczną, nie jest materiałem trwałym. Łatwo podlega zmianom i rozkładowi. Pod wpływem wilgoci pęcznieje, podczas większej suszy ulega wysychaniu, kruszeje i rozpada się. Perły zatem „starzeją się” i mają ograniczoną długość życia. “Starzenie się” pereł można podzielić na następujące etapy:

  • najpierw stają się matowe
  • następnie ujawniają się spękania,
  • zaczynają się łuszczyć, aż wreszcie
  • rozsypują się.

Na często i długo noszonych perłach mogą powstać deformacje i odchylenia od ich pierwotnej formy. Szkodzą im zarówno susza jak i znaczna wilgotność. Perły są również wrażliwe na kwasy, pot wydzielany przez skórę ( kwaśny odczyn), kosmetyki, lakier do włosów.
Nawet przy ostrożnym obchodzeniu się z nimi na skutek rozkładu konchioliny tracą piękny blask. Usunięcie zewnętrznej warstewki nie zawsze daje pożądane rezultaty zwłaszcza gdy rozkład dotknął warstw głębiej leżących.
Gwarancja na określoną długość życia perły nie jest możliwa; szacunki podają średnio 100 – 150 lat. Jednak istnieją perły, które mają kilkaset lat i prezentują się doskonale. Perły mające wiele lat ciemnieją, przybierając barwę stalowoszarą. Próby przywrócenia barwy za pomocą naświetlania nie dały żadnych rezultatów.
Perły znajdowane w starych grobowcach rozpadały się przy dotknięciu, nieraz pozostawał po nich ślad w postaci brunatnego proszku.
Z pewnością do dłuższego użytkowania pięknych pereł przyczynia się staranna ich pielęgnacja.

Regularna kontrola i pielęgnacja w specjalistycznym zakładzie może przedłużyć życie pereł.

Ponieważ perły mają niewielką twardość powinno się je nosić i przechowywać w takich warunkach, żeby ich powierzchnia nigdy nie stykała się z metalem.


Bibliografia:

  • K. Maślankiewicz – Kamienie szlachetne – Wyd. Geologiczne - 1982r.
  • N.Sobczak – Mała encyklopedia kamieni szlachetnych i ozdobnych – Wyd. Alfa - 1986r.
  • W.Schuman – Kamienie szlachetne i ozdobne – Wyd. „Alma –Press” - 2004r.


Zobacz też:

perła, perły hodowlane, macica perłowa, perły słodkowodne, Zastosowanie i ocena pereł, Odróżnianie pereł od ich imitacji, Odróżnianie pereł naturalnych od hodowlanych,imitacje kamieni.

Biżuteria - Moire z Rebmy

Posted in Uncategorized by admin on the January 29th, 2008

Moire - fikcyjna postać z “Kronik Amberu” Rogera Zelaznego. Władczyni podwodnego miasta Rebmy.

Ma włosy koloru szmaragdu przetykane srebrem i ogromne oczy koloru nefrytu. Opis ukazuje ją ubraną w niebieskie, łuskowe spodnie ze srebrnym paskiem. Atrybutem władzy było berło z różowego korala.

Lubiła biżuterię: na czole nosiła obręcz z białego złota, na szyi naszyjnik z szafirem, a na każdym palcu u ręki miała pierścień z kamieniem w innym odcieniu błękitu.

Moire miała córkę Morganthe, którą uwiódł Random. W miesiąc po tym Morganthe powróciła do Rebmy. Była w ciąży. Urodziła syna Martina. W kilka miesięcy po porodzie popełniła samobójstwo. Z tego powodu Moire nienawidziła Randoma, toteż ukarała go przymuszając do małżeństawa z niewidomą kobietą o imieniu Vialle. Random zobowiązany był pozostać z nią w Rebmie przez rok.

Zobacz też: Amber (świat), Amber (miasto), Rebma

Złotych - Jaworowa przełęcz

Posted in Uncategorized by admin on the January 29th, 2008

Jaworowa Przełęcz – przełęcz w Górach Złotych na wysokości 707 m n.p.m. pomiedzy Jawornikiem Wielkim (872), a Ptasznikiem (718). Biegnie przez nią droga wojewódzka nr 390 z Lądka-Zdroju przez Złoty Stok do Kamieńca Ząbkowickiego. Nadleśnictwo postawiło tu duży deszczochron z kilkoma ławkami i stołami.


Turystyka

  • - szlak prowadzi z Radochowa do Złotego Stoku. Przez Jaskinię Radochowską. Czas przejścia ok. 5 godz.


Źródła

  • przewodnik onet.pl

Biżuteria - DeviantART

Posted in Uncategorized by admin on the January 29th, 2008

deviantART jest popularną społecznością internetową dla artystów. Została ona uruchomiona 6 sierpnia 2000 roku przez Scotta Jarkoffa i Matta Stephensa. Angelo Sotira jest obecnym CEO.

deviantART ma na celu zapewnienie dowolnemu artyście miejsca na prezentowanie i dyskusję na temat swoich prac. Jest to także społeczność takich osób. W serwisie zarejestrowanych jest ponad 1,5 miliona użytkowników, którzy wystawiają w swoich galeriach ponad 40 milionów prac (dane z roku 2007).
Interesującym aspektem serwisu jest jego różnorodność. Zarówno pod względem różnorodności dziedzin sztuki zamieszczanych tam prac, jak i poziomu ich wykonania. Jest więc miejscem pozwalającym zarówno promować się i zarabiać (dzięki sprzedaży swoich prac)profesjonalnym artystom, oraz kształcić się początkującym amatorom.

Krajowym odpowiednikiem deviantART jest Digart.


kategorie prac

Dodając prace do swoich galerii użytkownicy klasyfikują je korzystając z następujących kategorii (każda posiada większą liczbę podkategorii):
Traditional Art (”Sztuka tradycyjna”- np. szkice ołówkowe, czy malarstwo)
Customization (są to różnego rodzaju wirtualne gadżety i narzędzia)
Digital Art (”Sztuka cyfrowa”- prace wykonane całkowicie przy użyciu komputera, lub poddane obróbce przy jego pomocy)
Photography (”Fotografia”- wszystkie dziedziny fotografii)
Literature (”Literatura”- wszelkie rodzaje i gatunki poezji i prozy)
Artisan Crafts (”Rzemiosło”- obiekty takie jak origami, maskotki, biżuteria, przedmioty z drewna itp)
Flash (pliki o różnym celu i temacie w formacie flash)
Design&Interfaces (Projekty przedmiotów użytkowych i artystycznych, również obiektów cyfrowych)
Manga/Anime (Manga i anime wykonane różnymi technikami)
Cartoons&Comiks (”Komiks i kreskówka”- te style w różnych technikach)
Anthro (prace w różnych technikach dotyczące stylu athro- opiera się on na postaciach będących połączeniem przedstawień ludzi i zwierząt)
Community Projects (Miejsce na prace ściśle związane z jakimiś wydarzeniami, uroczystościami itp.)
deviantART Related (Klasyfikuje się tak wytwory dotyczące samego DA, oraz pomocne jego użytkownikom)
Resouces (Różnego rodzaje “pomoce” dla użytkowników- poradniki, gotowe tekstury i obiekty, etc)
Scraps (”Skrawki”- mniej oficjalne i reprezentatywne szkice, zdjęcia, itp)
Uwaga: tłumaczenia niektórych kategorii i komentarze do nich, które są tu zawarte nie są oficjalnym stanowiskiem serwisu DeviantArt, lecz amatorskimi wskazówkami dla Polaków poruszających się po DA.


Zobacz też

  • DMusic
  • Digart


Linki zewnętrzne

  • oficjalna strona deviantART

Biżuteria - Cekin (ozdoba)

Posted in Uncategorized by admin on the January 29th, 2008

Cekin – cienka błyszcząca blaszka z dziurką umożliwiającą przymocowanie do materiału, stosowana w celach zdobniczych.

Cekiny mogą mieć różne kolory i kształty, choć najczęściej są okrągłe. Powszechnie używa się ich do ozdabiania ubrań, torebek, biżuterii i innych akcesoriów, najczęściej damskich i o charakterze wieczorowym. Często wykorzystywane są również jako element zdobniczy w regionalnych strojach ludowych, np. w Polsce i w Hiszpanii.

Współczesne cekiny są zazwyczaj robione z plastiku.

Nazwa “cekin” pochodzi od cekina (wł. zecchino), drobnej złotej monety weneckiej bitej od XIII wieku.

Złotych łancuszków zakończonych - Flaga Murcji

Posted in Uncategorized by admin on the January 28th, 2008

W górnym rogu części czołowej, cztery złote zamki. W dolnym, części swobodnej, siedem złotych koron.

Zamki upamiętniają fakt, że Murcja należała wcześniej do Kastylii. Siedem koron symbolizuje siedem prowincji Murcji.

Przyjęta 9 czerwca 1982 roku. Proporcje 2:3.

Murcja

Biżuteria - Danburyt

Posted in Uncategorized by admin on the January 28th, 2008

Danburyt - nazwa minerału jest związana z miejscem występowania - Danbury w Connecticut, USA; gdzie został odkryty w 1839r. w zmetamorfizowanych dolomitach.

Należy do minerałów bardzo rzadkich.

Contents


Właściwości

  • Wzór chemiczny - CaB2Si2O8 - borokrzemian wapnia
  • Układ krystalograficzny - rombowy, kryształy słupkowe, zakończone klinowo
  • Barwa - bezbarwny, biały, różowy, żółty, brązowy
  • Rysa - biała
  • Połysk - szklisty do tłustego
  • Twardość w skali Mohsa - 7
  • Gęstość - 2,97 - 3,03 g/cm3
  • Łupliwość - niewyraźna
  • Przełam - muszlowy do nierównego
  • Dyspersja - 0,017

Tworzy słupkowe kryształy przyjmujące postać wielościennego słupa, klinowato zakończonego rombową bipiramidą.Na ścianach kryształów widoczne jest nieraz poprzeczne prążkowanie. Występuje też w skupieniach zbitych i ziarnistych.
Jest kruchy, najczęściej bezbarwny.


Występowanie

Występuje w utworach wykazujących bezpośredni lub pośredni związek z działalnościa magmową. Jest spotykany w pegmatytach, niekiedy występuje w żyłach kruszcowych.

Miejsca występowania: Oprócz USA - Danbury /Conecticut/ oraz Russel, występuje również w Meksyku - rejon Baja i California, Birmie - Mogok, Japonii - Obira, Kyusziu.
Także: Rosja - Dalniegorsk, Szwajcaria -Piz Vallatscha, Grison, Włochy - dolina Aosty, Viterbo, Czechy - Maglovec, Madagaskar.


Zastosowanie

Ma znaczenie naukowe oraz kolekcjonerskie. Największe wykształcone kryształy pochodzą z Rosji (bezbarwne o długości powyżej 20 cm). oraz z Madagaskaru (żółtobrunatne, o dł. około 10cm).
Danburyt, ze względu na stosunkowo dużą twardość i słabą łupliwość doskonale nadaje się do wyrobu biżuterii. Starannie oszlifowane kamienie, mimo niewielkiej dyspersji, mogą być bardzo efektowne. Nadaje się im najczęściej szlif fasetkowy zarówno brylantowy jak i schodkowy.
Największy danburyt pochodzi z Birmy, ma żółtą barwę i masę 138,6 ct. Waga przeciętnych kamieni nie przekracza 10 ct.


Bibliografia:

  • Podręczny Leksykon Przyrodniczy - Minerały i kamienie szlachetne
  • Atlas mineralogii
  • Leksykon Przyrodniczy - Minerały
  • R.Hochleitner - Minerały i kryształy
  • J.Żaba, Ilustrowany słownik skał i minerałów, Videograf II Sp. z o.o. 2003 r.
  • J.Bauer, Przewodnik Skały i minerały, Wyd. Multico, 1997 r.
  • K. Maślankiewicz, Kamienie szlachetne, Wyd. Geologiczne, 1982 r.
  • K. Maślankiewicz, Kamienie szlachetne, Wyd. Geologiczne, 1982 r.
  • N.Sobczak, Mała encyklopedia kamieni szlachetnych i ozdobnych, Wyd. Alfa, 1986 r.


Zobacz też

przegląd zagadnień z zakresu jubilerstwa

Biżuteria - Jerzy Jastrzębski

Posted in Uncategorized by admin on the January 28th, 2008

Jerzy Jastrzębski (ur. 2 czerwca 1956 r. w Dobrym Mieście) – doktor nauk weterynaryjnych, dyrektor Muzeum Północno-Mazowieckiego w Łomży. Syn Wacława i Hanny z domu Zaczek. Jest żonaty i ma trójkę dzieci.

Naukę rozpoczął w Szkole Podstawowej nr 3 w Łomży, którą ukończył w 1971 roku, a następnie do 1976 r. uczęszczał do Technikum Weterynaryjnego w Łomży. Studiował w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie na Wydziale Weterynaryjnym, który ukończył w 1981 roku. Tytuł doktora nauk weterynaryjnych zdobył w 1992 roku, a praca doktorska nosiła tytuł “Weterynaria ludowa w północno-wschodniej Polsce w XIX i XX wieku“.

Pracę zawodową rozpoczął tuż po zakończeniu studiów w 1981 r. jako kierownik Muzeum Weterynarii przy Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu. Pracował tam aż do 1987 r., kiedy został wicedyrektorem Muzeum Okręgowego w Łomży. Od 1988 r. jest nieprzerwanie dyrektorem tej placówki. Jedynie nazwa muzeum uległa zmianie w 1998 roku na obecną.

Jerzy Jastrzębski prowadzi również działalność publicystyczno-naukową. Jest autorem ponad 80 artykułów, prac popularnonaukowych i naukowych z zakresu ludowego lecznictwa zwierząt, ziołolecznictwa, dziejów weterynarii, historii i kultury regionu, a także muzealnictwa i ochrony zabytków. Jego prace można odnaleźć w pismach specjalistycznych, zawodowych, regionalnych, ogólnopolskich i zagranicznych, m.in. w takich jak: “Życie Weterynaryjne“”Początki weterynarii w Polsce porozbiorowej“, Życie Weterynaryjne nr 9/2000, str. 498-499, “Medycyna Weterynaryjna“”Nauczamy weterynarii studentów rolnictwa z Warszawy przed drugą wojną światową“, Medycyna Weterynaryjna nr 5/1985, str. 315-317, “Kontakty“”Tropiciel owczej ospy“, Kontakty, 11.07.1988, str. 11, “Tygodnik Ostrołęcki“, “Muzealnictwo“, “Ziemia Łomżyńska“”Pionier badań archeologicznych“, Ziemia Łomżyńska nr 4, 1990 r., str. 205-207, “Wiadomości Zielarskie“”Tradycje ludowego lecznictwa ziołowego zwierząt“, Wiadomości Zielarskie nr 11/88, str. 19, “Studia Łomżyńskie“”Muzealnictwo w Łomży do 1939 r.“, Studia Łomżyńskie, IX 1998 r., str. 49-58, “Rocznik Muzeum Narodowego Rolnictwa w Szreniawie“”Ze studiów nad weterynarią ludową północno-wschodniej Polski w XIX i XX wieku“, Rocznik Muzeum Narodowego Rolnictwa w Szreniawie, 1989, tom 17., str. 273-284, “Polski Jubiler“”O obróbce bursztynu na Kurpiach“, Polski Jubiler nr 1/2, wiosna 1998, str. 24-26, “Zdarzenia Muzealne“”Jubileusz wystawy bursztyniarskiej w Muzeum Północno-Mazowieckim w Łomży“, Zdarzenia Muzealne nr 22, 2000 r., str. 21-28, “Zeszyty Łomżyńskie“”Kinematografy w Łomży“, Zeszyty Łomżyńskie 4/16/2002, str. 32-33, “Zegarki i Biżuteria“”Bursztyn na Kurpiach“, Zegarki i Biżuteria, X 2003 r., str. 14-15.

Jerzy Jastrzębski jest ponadto współautorem wielu prac zbiorowych, np. “Historia leków naturalnych“, “Losy i walka polskich lekarzy weterynarii podczas II wojny światowej“, “Muzea na Mazowszu“, “Kalendarz Łomżyński na rok 2004“, autorem wydawnictwa “Muzealnictwo w Łomży 1898-1998“, oraz szeregu prac dotyczących bursztynu i muzealnictwa, w tym samodzielnych publikacji: “Bursztyniarstwo na Kurpiach” (1999), “Bursztyniarstwo Kurpiowskie” (2002), “Bursztyn w dorzeczu Narwi” (2005) oraz “Skansen Kurpiowski im. Adama Chętnika w Nowogrodzie” (2007).

Ponadto Jastrzębski został uhonorowany kilkoma odznaczeniami, m.in. Zasłużony Działacz KulturyZasłużony Działacz Kultury, legitymacja nr 205-09/93, Za zasługi dla woj. łomżyńskiegoOdznaka Za Zasługi dla Województwa Łomżyńskiego, legitymacja nr 125, Złota odznaka Za Opiekę nad ZabytkamiZłota Odznaka Za opiekę nad zabytkami, legitymacja nr 4343 oraz został wyróżniony nagrodą indywidualną, za realizację wystawy Muzeum Weterynarii, przez Ministerstwo Kultury i Sztuki w 1982 roku.

Jerzy Jastrzębski jest również członkiem wielu stowarzyszeń, m.in. Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych, Północno-Wschodniej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej, Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej, Łomżyńskiego Towarzystwa Naukowego im. Wagów, Sekcji muzealnej Mazowieckiego Towarzystwa Kultury, Związku Muzeów Polskich, Stowarzyszenia Muzeów na Wolnym Powietrzu, Stowarzyszenia Muzealników Polskich oraz Rady Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu.


Publikacje

  • Muzealnictwo w Łomży 1898-1998“, Muzeum Północno-Mazowieckie, Łomża 1998, ISBN 83-87108-10-3
  • Bursztyniarstwo na Kurpiach“, Muzeum Mazowieckie, Płock 1999, ISBN 83-909674-3-X
  • Bursztyniarstwo Kurpiowskie“, Wyd. “Jastrzębiec” CKK Sp. z o.o., Warszawa 2002, ISBN 83-88813-35-8
  • Bursztyn w dorzeczu Narwi“, Muzeum Północno-Mazowieckie, Łomża 2005, ISBN 83-87108-34-0
  • Skansen Kurpiowski im. Adama Chętnika w Nowogrodzie“, Muzeum Północno-Mazowieckie, Łomża 2007, ISBN 978-83-87108-35-9

Jastrzębski, Jerzy
Jastrzębski, Jerzy

Jako - Nathan Carter

Posted in Uncategorized by admin on the January 28th, 2008

Nathaniel Carter - (ur. 30 lipca 1984 roku w Toronto) - kanadyjski aktor.


Filmografia

  • 1993: Szachowe dzieciństwo (Searching for Bobby Fischer) jako Kolega Josha
  • 1996 - 2000: Czynnik Psi (PSI Factor: Chronicles of the Paranormal) jako Absolution
  • 1997: Breach of Faith: Family of Cops II jako Ronald ‘Ronnie’ Grissom
  • 1998: Famous Jett Jackson, The jako Henri
  • 1999: Ecstasy jako Danny
  • 1999: Holiday Romance, A jako Hal
  • 2003: Kraina śmierci (Deathlands) jako Jak Lauren
  • 2003 - 2005: Radiostacja Roscoe (Radio Free Roscoe) jako Travis Strong
  • 2007: A Broken Life jako student

Carter, Nathan

Biżuteria - LVMH

Posted in Uncategorized by admin on the January 28th, 2008

LVMH czyli Louis Vuitton Moët Hennessy - francuski koncern z branży dóbr luksusowych powstały w roku 1987. Spółka akcyjna publiczna wchodząca w skład indeksu CAC 40.

Contents


Informacje

ogólne

LVMH jest największym na świecie producentem dóbr luksusowych przed takimi firmami jak PPR (Pinault-Printemps-Redoute), Grupa Prada, Richemont.
W skład grupy LVMH wchodzi ponad 50 różnych ekskluzywnych marek. Aktywność firmy obejmuje głównie pięć działów:
wina i napoje alkoholowe, zegarki i biżuteria, perfumy, odzież, sklepy detaliczne.

LVMH jest firmą o zasięgu globalnym zatrudniającą na całym świecie około 65 tysięcy osób i posiadającą prawie 1700 sklepów. Szefem firmy i właścielem blisko 40 % akcji jest Bernard Arnault. Siedziba spółki znajduje się w Paryżu. Na obecny kształt koncernu największy wpływ miała fuzja firm Louis Vuitton i Moët Hennessy w 1987 roku.

W 2004 spółka wchłonęła szwajcarskiego producenta zegarków Tag Heuer i szkocką wytwornię whisky Glenmorangie. Na rok 2005 suma obrotów spółki wyniosła 13,9 mld €, zysk operacyjny sięgnął 2,8 mld €, a zysk netto 1,3 mld €.

Firma jest właścicielem taki historycznych marek jak wino Château d’Yquem (1593), Moët & Chandon (1743), Hennessy (1765), Louis Vuitton (1853).


Marki


Wina i alkohole

  • Koniaki

    • Hennessy
  • Szampany
    • Moët & Chandon
    • Dom Pérignon
    • Mercier
    • Veuve Clicquot-Ponsardin
    • Krug
    • Ruinart
  • Wódki
    • Belvedere
    • Chopin
  • Whisky
    • Glenmorangie
  • Wina
    • Château d’Yquem
    • Domaine Chandon
    • Cloudy Bay


Zegarki i biżuteria

  • TAG Heuer
  • Chaumet
  • Zenith
  • Fred
  • OMAS
  • Christian Dior Watches
  • De Beers LV.


Ubrania i galanteria skórzana

  • Louis Vuitton
  • Celine
  • Loewe
  • Valentino
  • Fendi
  • Donna Karan
  • Berluti
  • Givenchy
  • Marc Jacobs
  • Kenzo
  • Emilio Pucci
  • StefanoBi
  • Thomas Pink


Perfumy i kosmetyki

  • Christian Dior Perfums
  • Givenchy Perfums
  • Guerlain
  • Kenzo Perfums
  • Valentino Fragrances
  • Acqua di Parma
  • Fresh
  • Benefit Cosmetics
  • Make Up For Ever


Sklepy

  • DFS
  • Séphora
  • La Samaritaine
  • Le Bon Marché
  • Miami Cruiseline Services


Inne

  • Gazeta ekonomiczna La Tribune


Linki zewnętrzne

  • Strona Oficjalna LVHM

Biżuteria - Galeria Zamkowa

Posted in Uncategorized by admin on the January 27th, 2008

thumb|right|250px|Zamek w Bielsku-Białej
Galeria Zamkowa Muzeum w Bielsku-Białej funkcjonuje od marca 2005 roku na parterze południowo-wschodniego narożnika Zamku książąt Sułkowskich, który jest główną siedzibą Muzeum w Bielsku-Białej. Zabytkowe wnętrze Galerii spełnia jednocześnie trzy funkcje: galerii komercyjnej, kawiarni muzealnej oraz dodatkowej przestrzeni ekspozycyjnej Muzeum, w ramach której realizowany jest program promocji młodych artystów regionu śląskiego.

Jako galeria komercyjna, podobnie jak inne galerie sztuki, proponuje sprzedaż dzieł z dziedziny malarstwa, rzeźby, grafiki, rysunku, fotografii, biżuterii artystycznej, ceramiki, szkła unikatowego i tkactwa artystycznego. Współpracuje z wybitnymi artystami polskimi i zagranicznymi, którzy dostarczają ekskluzywne, niepowtarzalne dzieła sztuki.

O wyjątkowości Galerii Zamkowej decyduje jej funkcja w zakresie wystaw czasowych, jakie się w jej wnętrzu odbywają. Wystawy te mają charakter comiesięcznych prezentacji twórczości młodych, najczęściej nieznanych artystów (z wyjątkiem grudnia i stycznia, które zarezerwowane są dla artystów z większym dorobkiem). Dyrektor Muzeum w Bielsku-Białej - inicjatorka powstania Galerii Zamkowej - Iwona Purzycka stworzyła tym samym szansę dla młodych artystów. Mogą oni zaistnieć w bielskim środowisku kulturalnym poprzez wystawę w tak prestiżowym miejscu, jakim jest Muzeum. Zanim otwarto Galerię Zamkową, wystawy muzealne zarezerwowane były tylko dla znanych artystów, tak więc po raz pierwszy Muzeum w Bielsku-Białej jest tak otwarte i pomocne młodym ludziom rozpoczynającym swoją karierę.

Dotychczas w Galerii Zamkowej zaprezentowanych zostało kilkunastu artystów realizujących się w różnych technikach: malarstwie - Ewa Kołodziejczak, Marcin Konior, Rafał Kolek; grafice - Joanna Kliś; Grzegorz Hańderek, Karolina Stanieczek, Marcin Białas, Dorota Nowak; rysunku - Bogdan Topor, Piotr Bąk; fotografii - Artur Rychlicki, Jadwiga Marcinów, Marek Kornas, Jerzy Rupik; ceramice - Bronisław Wolanin, Katarzyna Handzlik-Bąk; biżuterii artystycznej - Małgorzata Motyka-Madej; scenografii - Iwa Kruczkowska.

Przy okazji wystaw istnieje możliwość spotkania z artystą wystawiającym, co stanowi pewną atrakcję dla młodzieży licealnej, która zainteresowana jest sztuką jako własną drogą zawodową. Wielu bowiem z artystów, którzy mieli wystawy w Galerii Zamkowej to absolwenci, a obecnie pracownicy naukowi Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach oraz Instytutu Sztuki w Cieszynie Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach.

thumb|left|200px|Galeria Zamkowathumb|left|200px|Galeria Zamkowa

Wystawy w Galerii Zamkowej mają też na celu określenie specyfiki młodego środowiska artystycznego regionu poprzez śledzenie i analizę dynamiki jego rozwoju. W naszym zamierzeniu Galeria Zamkowa jest platformą wymiany doświadczeń i poglądów młodych artystów, miejscem gdzie dokonuje się konfrontacja ich postaw artystycznych.

Efektem dotychczasowej współpracy Galerii Zamkowej z artystami jest artykuł pt.: Młodzi - Zdolni. Grafika śląska w Galerii Zamkowej w latach 2005-2006, przygotowany dla planowanych “Bielsko-Bialskich Studiów Muzealnych” V.

Kierownik Galerii:
Iwona Koźbiał-Grzegorzek


Zobacz też

  • Muzeum w Bielsku-Białej - Zamek książąt Sułkowskich
  • Muzeum Techniki i Włókiennictwa - oddział Muzeum w Bielsku-Białej
  • Muzeum w Bielsku-Białej - Dom Tkacza
  • Muzeum w Bielsku-Białej - Willa Juliana Fałata
  • Bielsko-Biała


Linki zewnętrzne

  • Galeria Zamkowa Muzeum w Bielsku-Białej
  • Blog Galerii Zamkowej

Galeria Zamkowa Muzeum w Bielsku-Białej

Biżuteria - Sechemchet

Posted in Uncategorized by admin on the January 27th, 2008

Sechemchet – władca starożytnego Egiptu z III dynastii, prawdopodobnie syn Dżesera.


Lata panowania

  • 2670-2663 p.n.e. (Kwiatkowski)
  • 2700-2695 p.n.e. (Schneider)

Panował krótko, prawdopodobnie nie dłużej jak 6 lat. O jego panowaniu nie wiemy właściwie nic. Dwa zachowane reliefy z kopalni turkusów w Wadi Magara na zachodzie Synaju, jedyne zabytki spoza kręgu grobowego tego panującego, które go wymieniają, pokazują go w tradycyjnym ujęciu jako władcę zadającego cios pokonanym wrogom.

Sechemchet został pochowany w nieukończonym grobowcu – piramidzie w Sakkarze, położonym na południowy zachód od piramidy swojego ojca Dżesera. Na południe od swej piramidy wybudował mastabę, w której znaleziono szkielet dziecka, prawdopodobnie syna Sechemcheta.

Piramida Sechemcheta była wzorowana na piramidzie Dżesera, niewykluczone, że twórcą jej był również Imhotep. W momencie odkrycia w 1954 r. liczyła zaledwie 7 metrów, ukończonej wysokości jednak nie znamy, gdyż piramida w okresie po przerwaniu budowy była wykorzystywana jako kamieniołom. Jej podstawa wynosi 120 na 120 m, a miała wznosić się prawdopodobnie na wysokość około 70 m (co odpowiadałoby 7 stopniom). Otaczający ją mur mający początkowo 185 na 262 m został następnie powiększony do rozmiarów kompleksu grobowego Dżesera. Komora grobowa znajduje się na końcu 80 metrowego korytarza. W momencie odkrycia zawierała zapieczętowany, alabastrowy sarkofag, który po otwarciu okazał się pusty. W grobowcu odnaleziono również depozyt fundacyjny i skarb złożony z: 21 złotych naramiennic i bransolet, złotej muszli, okładziny berła, 100 złotych i 400 fajansowych paciorków oraz igły i szczypców z elektronu. Skarb ten stanowi najstarszy tak bogaty, znany zbiór biżuterii egipskiej.


Linki zewnętrzne

  • Reliefy z Wadi Magara przedstawiające faraona
  • Piramida Sechemcheta
  • Biżuteria z piramidy Sechemcheta


Bibliografia

  • Grimal N. - „Dzieje starożytnego Egiptu”, PIW, Warszawa 2004, s. 73-74, ISBN 83-06-02917-8
  • Kwiatkowski B. - „Poczet faraonów”, Iskry, Warszawa 2002, s. 94–96, ISBN 83-207-1677-2
  • Lipińska J. - „W cieniu piramid”, Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków 2003, s. 60, ISBN 83-04-04604-0
  • Schneider Th. - „Leksykon faraonów”, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa-Kraków 2001, s. 286–287, ISBN 83-01-13479-8
  • Edwards, I.E.S. - „Piramidy Egiptu”, PIW, Warszawa 1996, s. 68-73, 75, 97, 200, 203, 206 ISBN 83-06-02426-5

Biżuteria - Pierścień

Posted in Uncategorized by admin on the January 27th, 2008
  • pierścień – rodzaj biżuterii,
  • pierścień – termin w mechanice,
  • pierścień – element rozgrywki w grach z serii Sonic the Hedgehog;

matematyka

  • pierścień – struktura algebraiczna o dwóch działaniach dwuargumentowych,
  • pierścień kołowy – zbiór punktów płaszczyzny;

astronomia

  • Pierścień – mgławica planetarna,
  • pierścienie planetarne – rozproszone satelity niektórych planet;

chemia

  • pierścień atomówukład atomów połączonych w zamkniętą pętlę,
  • pierścień aromatyczny – rodzaj pierścienia atomów, cecha charakterystyczna węglowodorów aromatycznych,
  • pierścień skondensowany – układ pierścieni atomów.

Zwykle ze - Kondensacja hydrolityczna

Posted in Uncategorized by admin on the January 27th, 2008

Kondensacja hydrolityczna – reakcja chemiczna polegająca na łączeniu się dwóch lub większej liczby cząsteczek związków chemicznych w większą cząsteczkę z wydzieleniem wody.

Reakcja kondensacji hydrolitycznej przebiega zwykle według ogólnego wzoru:

A-H + B-OH → A-B + H2O.

Typowymi przykładami takiej przemiany są reakcje zobojętniania, np. :H2SO4 + 2NaOH → Na2SO4 + 2 H2O
i estryfikacji, np.:

HCOOH + CH3OH → HCOOCH3 + H2O

Kondensacja hydrolityczna jest zwykle reakcją odwracalną, co powoduje, że aby uzyskać wysoki stopnień przereagowania należy usuwać ilościowo wodę z układu reakcji.

Biżuteria - I dynastia z Ur

Posted in Uncategorized by admin on the January 27th, 2008

Pierwsza dynastia z Ur - panowała w latach ok. 2500-2400 p.n.e. Wspomina o niej sumeryjska lista królów. Czasy sprawowania władzy przez znanych z inskrypcji jej przedstawicieli Mesannepaddę, Aannepaddę i Meskiagannę charakteryzują się okresem świetności politycznej, gospodarczej i kulturalnej Sumeru. W archeologii rządy tej dynastii nazywane są okresem wczesnodynastycznym. Były to jednak czasy niespokojne, bowiem władcy ensi poszczególnych miast-państw po objęciu rządów w rodzinnym ośrodku zaczęli dążyć do zapewnienia sobie hegemonii nad całym krajem. Powodowało to ciągłe wojny i powstawanie najczęściej krótkich dynastii, znanych z listy królów. Z zachowanych inskrypcji wiadomo, że Mesannepadda podbił Kisz i Uruk.

Najważniejsze pomniki z tego okresu wiążą się z tzw. grobami królewskimi z Ur. Trudno jest ustalić datę ich powstania. Z tego powodu niektórzy badacze wysuwają tezy, że zostały wzniesione tuż przed I dynastią z Ur. Są one bogato wyposażone i dają w przybliżeniu obraz sztuki, religii i osiągnięć cywilizacji sumeryjskiej z połowy III tysiąclecia p.n.e.

Odkrycia ich dokonał sir Leonard Wooley, który na cmentarzysku nieopodal Ur natknął się groby wyróżniające się wyposażeniem. Było ich około 16. Nazwał je “królewskimi”, choć są zdania, że mogły należeć do kapłanów z najwyższych kręgów Ur. Groby składały się z kilku komór, zbudowanych z kamienia i cegieł. Większość została splądrowana już w starożytności, ale kilka przetrwało, dzięki czemu możemy poznać obrzędy grzebalne i przedmioty z nim związane

Do najlepiej zachowanych należał grób “królowej” Szubad. Spoczywała na drewnianych narach. Zdobiła ją biżuteria: złota przepaska długa na 8 m owijana wokół peruki zwieńczona z naszyjników w formie kwiatów i liści ze złota. Całość była przetykana paciorkami z lapis lazuli. Wśród przedmiotów znalazły się: sztandar z Ur, harfa, wóz bojowy, posążek koziołka ze złota.

Największa tajemnica “grobów królewskich z Ur” wiąże się z osobami, które towarzyszyły Szubad. Obok “królowej” znaleziono ciała ok. 25 osób, w tym dam dworu, harfiarza, żołnierzy. W sąsiednim grobie Abargi orszak pogrzebowy liczył ok. 60 osób (jak przypuszczają archeolodzy głównie konkubiny).
Do dziś nie wyjaśniono dlaczego w tym okresie doszło do tak specyficznej ceremonii, która wcześniej ani później w Sumerze już nie wystąpiła. Jedynie kilka grobów z Kisz z tego samego okresu wskazują podobne cechy.

Wśród grobów odkryto też złoty hełm Meskalamduga.

Biżuteria - Odlewnictwo

Posted in Uncategorized by admin on the January 27th, 2008

[[Grafika:30-06-07 0933.jpg|thumb|200px|Odlew metalowy przedstawiający wielbłąda]]
Odlewnictwo – technologia (niekiedy sztuka lub umiejętność) polegająca na zalewaniu uprzednio przygotowanej formy ciekłym materiałem (najczęściej stopem metali) oraz takim sterowaniu procesami krzepnięcia i stygnięcia odlewu, aby otrzymać wyrób o odpowiedniej strukturze i właściwościach. Do odlewnictwa zalicza się także techniki przygotowania form odlewniczych (formierstwo) oraz obróbki odlanych obiektów.

W Polsce prace badawczo rozwojowe (B+R) prowadzone są w Instytucie Odlewnictwa w Krakowie ([1])oraz kilku uczelniach technicznych. Wydział Odlewnictwa AGH prowadzi studia z zakresu tej branży.

Tak naprawdę odlewy są wszędzie wokół nas, służą nam (jako części samochodów, samolotów, statków, maszyn, urządzeń ale także komputerów i jako implanty) i cieszą oko (rzeźby, biżuteria) i ucho (Dzwon Zygmunta). Są małe i precyzyjne (o masie kilku gramów) i olbrzymie, ważące dziesiątki ton (czasami i większe).

Noszona - Enterprise

Posted in Uncategorized by admin on the January 27th, 2008

Enterprise może oznaczać:

  • HMS Enterprise - nazwa noszona przez brytyjskie okręty,
  • Enterprise (jacht klasy J) - amerykański jacht, obrońca Pucharu Ameryki w 1930 roku,
  • USS Enterprise - nazwa noszona przez amerykańskie okręty,
  • Enterprise - wahadłowiec NASA
  • Enterprise (Star Trek) - jeden z kilku statków kosmicznych o tej nazwie z telewizyjnego serialu Star Trek i jego kontynuacji.
  • Enterprise (karuzela) - typ karuzeli

Miejscowości w USA:

  • Enterprise – miasto w stanie Alabama, w hrabstwie Coffee
  • Enterprise – miasto w stanie Kansas, w hrabstwie Dickinson
  • Enterprise – miejscowość w stanie Missisipi, w hrabstwie Clarke
  • Enterprise – jednostka osadnicza w stanie Nevada, w hrabstwie Clark
  • Enterprise – miasto w stanie Oregon, w hrabstwie Wallowa
  • Enterprise – miasto w stanie Utah, w hrabstwie Washington
  • Enterprise – jednostka osadnicza w stanie Wirginia Zachodnia, w hrabstwie Harrison

Gminy w USA:

  • Enterprise (ang. Enterprise Township) – gmina w stanie Kansas, w hrabstwie Ford
  • Enterprise (ang. Enterprise Township) – gmina w stanie Kansas, w hrabstwie Reno
  • Enterprise (ang. Enterprise Township) – gmina w stanie Michigan, w hrabstwie Missaukee
  • Enterprise (ang. Enterprise Township) – gmina w stanie Minnesota, w hrabstwie Jackson
  • Enterprise (ang. Enterprise Township) – gmina w stanie Missouri, w hrabstwie Linn
  • Enterprise (ang. Enterprise Township) – gmina w stanie Nebraska, w hrabstwie Valley
  • Enterprise (ang. Enterprise Township) – gmina w stanie Dakota Północna, w hrabstwie Nelson
  • Enterprise (ang. Enterprise Township) – gmina w stanie Dakota Południowa, w hrabstwie Faulk
  • Enterprise (ang. Enterprise Township) – gmina w stanie Dakota Południowa, w hrabstwie Moody
  • Enterprise (ang. Enterprise Township) – gmina w stanie Dakota Południowa, w hrabstwie Roberts
  • Enterprise (ang. Enterprise Town) – gmina w stanie Wisconsin, w hrabstwie Oneida

Inne:

  • Enterprise - nazwa serialu s-f z serii Star Trek. Później Został przemianowany na Star Trek: Enterprise

Wizerunkiem herbu lub monogramem - Hordyńscy

Posted in Uncategorized by admin on the January 26th, 2008

right|thumb|110px|herb Sas
Hordyńscy - polski ród szlachecki pieczętujący się herbem Sas, którego nazwisko pochodzi od Hordyni w Powiecie Samborskim, w Ziemi Przemyskiej (obecnie na terytorium Ukrainy).

Najbliższymi sąsiadami Hordyńskich herbu Sas z Hordyni w parafii Dublany byli Bilińscy herbu Sas z Biliny, Horodyscy herbu Korczak z Horodyszcza, Kulczyccy herbu Sas z Kulczyc oraz Czajkowscy herbu Sas z Czajkowic.


Członkowie rodu:

  • Jerzy Hordyński - poeta i publicysta.
Next Page »