Biżuteria information


Biżuteria - Moire z Rebmy

Posted in Uncategorized by admin on the August 31st, 2007

Moire - fikcyjna postać z “Kronik Amberu” Rogera Zelaznego. Władczyni podwodnego miasta Rebmy.

Ma włosy koloru szmaragdu przetykane srebrem i ogromne oczy koloru nefrytu. Opis ukazuje ją ubraną w niebieskie, łuskowe spodnie ze srebrnym paskiem. Atrybutem władzy było berło z różowego korala.

Lubiła biżuterię: na czole nosiła obręcz z białego złota, na szyi naszyjnik z szafirem, a na każdym palcu u ręki miała pierścień z kamieniem w innym odcieniu błękitu.

Moire miała córkę Morganthe, którą uwiódł Random. W miesiąc po tym Morganthe powróciła do Rebmy. Była w ciąży. Urodziła syna Martina. W kilka miesięcy po porodzie popełniła samobójstwo. Z tego powodu Moire nienawidziła Randoma, toteż ukarała go przymuszając do małżeństawa z niewidomą kobietą o imieniu Vialle. Random zobowiązany był pozostać z nią w Rebmie przez rok.

Zobacz też: Amber (świat), Amber (miasto), Rebma

Biżuteria - Szaber

Posted in Uncategorized by admin on the August 29th, 2007

Szaber - zjawisko, polegające na grabieży mienia pozostającego bez opieki w wyniku wojen lub klęsk żywiołowych (z niem. schaben - zeskrobywać; tu: zdrapywać, rozdrapywać majątek).

W Polsce szabrownictwo wystąpiło szczególnie powszechnie w roku 1945 i utrzymywało się w przybliżeniu do końca lat czterdziestych; polegało na grabieży mienia porzuconego przez uciekających z terenów obecnego Dolnego Śląska, Opolszczyzny, ziemi lubuskiej, Pomorza oraz Warmii i Mazur Niemców. Grabieży tej dokonywała zarówno Armia Czerwona, korzystając z wprowadzonego przez siebie prawa wojennego, dopuszczającego nieograniczone korzystanie (”o ile to uzasadniały względy wojenne”) z zasobów strefy przyfrontowej, sięgającej - wg tego prawa - nawet 100 km za cofającymi się wojskami niemieckimi, jak również przez żołnierzy działających na własną rękę, a także polskich rodzimych grabieżców i złodziei, postępujących w ślad za posuwającym się na zachód wojskiem.

Znaczna część majątku komunalnego oraz infrastruktury przemysłowej i publicznej obecnych polskich Ziem Zachodnich została w tamtym czasie w bezmyślny, rabunkowy sposób zdemontowana, zniszczona, zdemolowana, pocięta na części i wywieziona na składowiska w ZSRR pod pretekstem doposażenia wyczerpanego wojną przemysłu radzieckiego (w większości zresztą nigdy nigdzie tego mienia nie wykorzystano). Na przykład infrastruktura zelektryfikowanej jeszcze przez Niemców linii kolejowej Wrocław-Jelenia Góra została w całości (stalowe słupy, miedziana trakcja, stacje zasilające, miejscami także szyny) pocięta i wywieziona na wschód. Linię tę ponownie PKP zelektryfikowały dopiero dwadzieścia kilka lat później. Zakłady Linke-Hoffmann we Wrocławiu (późniejszy Pafawag) były przez Armię Czerwoną grabione dwunastokrotnie, wbrew nieustannym podejmowanym przez polskie tymczasowe władze miasta próbom odtworzenia w nich produkcji.

Po zakończeniu wojny zjawisko szabru “zinstytucjonalizowanego” przez armię praktycznie wygasło, natomiast w najlepsze trwało rozkradanie mienia z porzuconych przez uciekających bądź wysiedlanych mieszkańców domów oraz z nieobjętych jeszcze państwową opieką fabryk i zakładów. W miarę upływu czasu, kiedy całkowicie opuszczonych domów i innych obiektów ubywało, grasujące grupy szabrowników dopuszczały się do rozbojów w obiektach już zamieszkanych, dokonując napadów na współobywateli, nierzadko z użyciem broni.

Słabość władz, skłonność do odwetu na Niemcach, ogólne rozprzężenie norm na skutek wojny, ciche przyzwolenie współobywateli, rozbójnicze zachowanie się żołnierzy zwycięskiej armii - wszystkie te czynniki nie sprzyjały skutecznemu egzekwowaniu prawa, teoretycznie traktującego szaber jak kradzież mienia państwowego (zgodnie z ówczesnym prawem, wszelkie mienie porzucone przez Niemców traktowane było jako własność państwa polskiego), a handel szabrowanymi przedmiotami - jak paserstwo. Część zagrabionego mienia szabrownicy-hurtownicy wywozili na sprzedaż w centralnych i wschodnich regionach Polski, część zaś “detaliści” sprzedawali (bądź wymieniali na inne przedmioty) na miejscu. Na przykład na obszarze wyburzonych przez Niemców w centrum Wrocławia kwartałów domów (stworzyli tam dwukilometrowy pas startowy dla samolotów), zwanym dziś Placem Grunwaldzkim przez pierwsze lata po wojnie kwitł handel szabrowanymi przedmiotami - od fortepianów i mebli, poprzez zastawę stołową, odzież i rowery po zegary, zegarki i biżuterię, dlatego plac ten jeszcze przez wiele lat później nazywany był przez mieszkańców “szaberplac”.

Biżuteria - Pocałunek

Posted in Uncategorized by admin on the August 29th, 2007

Pocałunek - akt polegający na kontakcie ust z ciałem innej osoby lub przedmiotem.

W wielu kulturach pocałunek służy wyrażaniu uczuć, głównie na tle seksualnym. We współczesnej kulturze zachodniej pocałunek może być również wyrazem sympatii bez kontekstu seksualnego. Różny jest jednak stosunek poszczególnych kultur do publicznego całowania się. O ile w europejskim kręgu kulturowym publiczny pocałunek jest najczęściej akceptowanym zachowaniem, w Indiach czy Japonii bywa traktowany raczej jako element gry wstępnej i ograniczany do sfery prywatnej.

Ponieważ pocałunek jest formą bardzo intymnego kontaktu, wzbudza silne emocje. Dlatego pozwalamy sobie na całowanie jedynie osób bardzo bliskich, zaprzyjaźnionych i tych z którymi jesteśmy w dobrych relacjach. W innych przypadkach pocałunek jest obwarowany szeregiem norm kulturowych: tylko niektóre sfery ciała mogą być całowane i tylko w odpowiedni sposób. Na przykład mężczyzna może pocałować poznawaną kobietę w rękę, ale niedozwolone jest całowanie np. w szyję.

W związku z tym rodzaj i sposób całowania niesie znaczenia kulturowe, nie związane bezpośrednio z seksualnością, może na przykład oznaczać pozdrowienie. W zależności od kontekstu, stopnia znajomości osób czy pokrewieństwa osób, które wymieniają ze sobą pocałunek, może on być oznaką szacunku, przyjaźni lub sposobem powitania lub pożegnania. Ten ostatni rodzaj pocałunku zazwyczaj wiąże się z krótkim kontaktem ust ze skórą policzka lub tylko z pozorowanym pocałunkiem, polegającym na zbliżeniu się osób “całujących” policzkami. Ten rodzaj powitania czy pożegnania jest powszechny w wielu krajach europejskich i w krajach Ameryki łacińskiej. Rzadziej wiąże się z zetknięciem ust (bez kontekstu seksualnego) - głównie na wschodzie Europy (szczególnie często przywoływana była w tym kontekście fotografia pocałunku powitalnego przywódców komunistycznych Breżniewa i Honeckera). Całowanie w rękę lub noszony przez dostojników religijnych pierścień oznacza szacunek lub podporządkowanie. Znamienny był również w chrześcijaństwie pocałunek symbolizujący zdradę - pocałunek, którym Judasz zdradził Jezusa (Obraz pt. “Pocałunek Judasza”).

28 grudnia został ustanowiony Międzynarodowy Dzień Pocałunku.

Całowanie nie jest zachowaniem wyłącznie ludzkim, u wielu zwierząt naczelnych zaobserwowano podobne zachowania.

Skąd wywodzi się zwyczaj całowania?

  • Jedno z wytłumaczeń wskazuje, że pocałunki pochodzą od sposobu w jaki matki karmiły swoje dzieci rozdrobnionym wcześniej w ustach pokarmem.
  • Tymczasem inni badacze twierdzą, że “całowali się” już neandertalczycy, którzy zbliżali do siebie policzki, aby po zapachu rozpoznawać swoich i obcych.


Zobacz też

  • dystans intymny

Biżuteria - Mykeny

Posted in Uncategorized by admin on the August 27th, 2007


thumb|Lwia Brama w Mykenach
Mykeny ( Mykenai) – starożytne miasto greckie znajdujące się w północno-wschodniej części Peloponezu. W drugiej połowie II tysiąclecia p.n.e. ośrodek kultury mykeńskiej. Miasto było zamieszkane przez Achajów, po zniszczeniu przez Dorów straciło znaczenie. Mitycznym królem Myken był Agamemnon.

Na miejscu dawnego grodu prowadzone są wykopaliska. Rozpoczął je Heinrich Schliemann w latach 1874–1876; kontynuowane były przez jego współpracownika Wilhelma Dörpfelda (1885–1887), a od 1920 pod kierownictwem A.J.B. Wace’a, który ustalił chronologię poszczególnych stanowisk archeologicznych na terenie Myken. W ostatnich latach prowadzili je greccy archeologowie (m.in. J. Papademetriu i G. Mylonas). Do najważniejszych wykopalisk należą ruiny akropolu (nazywanego też mykeńską cytadelą) wraz z pozostałościami pałacu oraz bogato wyposażone grobowce szybowe oraz komorowe (m. in znajdowały się w nich złote maski, np. maska Agamemnona, biżuteria, luksusowa broń). Znaleziono też ruiny wielu domów znajdujących się poza cytadelą, 50 tabliczek z pismem linearnym B, posągi gliniane.
Zabudowania położone na zboczu wzgórza otaczają potężne mury cyklopowe. Do wnętrza prowadziły dwie duże bramy: Lwia Brama datowana na ok. 1250 p.n.e., Tylna Brama, oraz dwie mniejsze. Po przeprowadzeniu badań archeologicznych ustalono, że znajdujące się w obrębie murów obronnych groby szybowe pochodzą z okresu wcześniejszego. Pierwotnie znajdowały się poza murami. Podczas rozbudowy cytadeli poszerzono jej obszar i część nekropolii została włączona w jej obszar. Podczas tej rozbudowy wybudowano także słynną Lwią Bramę. W najwyższej części twierdzy znajdował się megaron, siedziba władcy. W nim odkryto pozostałości fresków zdobiących ściany (przedstawienia figuralne scen walki oraz postaci kobiecych, możliwe że kapłanek), stiuków oraz posadzki ułożonej z kamienia gipsowego. Na terenie twierdzy znajdowały się także magazyny, pomieszczenia gospodarcze oraz domy mieszkalne.

Około 1100 p.n.e. cytadela została zdobyta przez Dorów.

Do najbardziej znanych grobowców odnalezionych na terenie nekropolii należą Skarbiec Atreusza, zwany też grobem Agamemnona, oraz grób Klitajmestry.

Z późniejszego okresu pochodzą pozostałości świątyni (VII wiek p.n.e. oraz teatru i gimnazjonu (III – I wiek p.n.e.).


Zobacz też:

  • sztuka mykeńska
  • kultura mykeńska

Partnera w - Cabeceo

Posted in Uncategorized by admin on the August 27th, 2007

Cabeceo - tradycyjny sposób zapraszania do tanga argentyńskiego za pomocą tylko kontaktu wzrokowego i ruchu głowy.

Cabeceo jest zapoczątkowane przez mężczyznę, który kieruje wzrok na, zazwyczaj siedzącą kobietę. Kobieta może odwrócić głowę, co oznacza, że nie chce tańczyć z mężczyzną. Jeżeli jednak podtrzymuje kontakt wzrokowy to jest to znak zaproszenia. Następnie oboje, nie spuszczając wzroku, podchodzą do siebie.

Ten styl zaproszenia do tańca jest nadal popularny w Buenos Aires, chociaż jest zmieniany w innych krajach, gdzie można zaprosić partnera używając bezpośredniego zaproszenia.

Biżuteria - Gagat

Posted in Uncategorized by admin on the August 27th, 2007

200px|thumb|gagat z Madagaskaru
Gagat (Jet, Dżet) - bitumiczna odmiana węgla brunatnego o zbitej, jednorodnej budowie.
Nazwa pochodzi od rzymskiej nazwy miasta i rzeki Gagas w starożytnej Licji (Likji) w Azji Mniejszej (dzisiaj Turcja), gdzie po raz pierwszy znaleziono gagat (gr. lithos gagates = kamień z Gagas).

Contents


Właściwości

Układ krystalograficzny – amorficzny (bezpostaciowy)
Barwa – czarny, brunatny
Rysa – czarnobrunatna
Połysk – matowy; szklisty po oszlifowaniu
Twardość w skali Mohsa – 3-4
Gęstość – 1,30-1,35 g/cm³
Łupliwość – brak
Przełam – muszlowy

Często zawiera domieszki takie jak: żelazo, siarka, chlor, glin, miedź, nikiel, potas, sód.

Jest substancją miękką, strugalną, kruchą, nieprzezroczystą o głębokiej czarnej barwie, lekką. Czasami wykazuje wyraźną podzielność, zgodną z pierwotną orientacja słojów drewna.
Gagat jest łatwopalny , przy spalaniu wydziela charakterystyczny zapach. Podobnie jak bursztyn wykazuje właściwości elektrostatyczne, dlatego często nazywa się go „czarnym bursztynem”.


Występowanie

Gagat powstał z uwęglenia drzew z rodziny araukarii, które powszechnie rosły w Europie przed 180 milionami lat (w jurze). Powstał w środowisku wodnym, bez dostępu tlenu. Ostatecznie ukształtował się pod ciśnieniem warstw skalnych.
W postaci niewielkich węglistych wkładek występuje w skałach osadowych.

Miejsca występowania:
Występuje w Wielkiej Brytanii - hrabstwo Yorkshire, okolice Whitby, USA – Wayne w Utah , Francji - Sainte- Colombesur- l’Hers w Aude, Niemczech. Także w Kanadzie, Turcji, Indiach, Chinach, Portugalii.

W Polsce (rezerwat przyrody Gagaty Sołtykowskie), spotykany w osadach jurajskich k.Opoczna (Odrowąż) i w rejonie świętokrzyskim między Ostrowcem Świętokrzyskim a Skarżyskiem-Kamienną.


Zastosowanie

Ma znaczenie kolekcjonerskie, od dawna stosowany do wyrobu biżuterii żałobnej. Ozdoby takie często nazywa się dżetami (jet - angielska nazwa gagatu).
Daje się łatwo polerować, obrabia się ręcznie.


Zobacz też

  • przegląd zagadnień z zakresu jubilerstwa
  • węgiel
  • węgiel brunatny


Bibliografia:

  • Podręczny Leksykon Przyrodniczy - Minerały i kamienie szlachetne
  • Atlas mineralogii
  • Leksykon Przyrodniczy -Minerały
  • R.Hochleitner - Minerały i kryształy
  • W.Heflik, L.Natkaniec – Nowak – Minerały Polski

Biżuteria - Celestia (statek kosmiczny)

Posted in Uncategorized by admin on the August 27th, 2007

Celestia to nazwa statku kosmicznego, na pokładzie którego toczy się akcja powieści Krzysztofa Borunia i Andrzeja Trepki pt. Zagubiona przyszłość.

Zaprojektowany przez Biuro Studiów Wojny Kosmicznej w Waszyngtonie Cm-2 Wm 4a sztuczny księżyc Ziemi został 23 marca 1982 roku skierowany do produkcji.
Głównym materiałem konstrukcyjnym jest plastik almeralit oraz sigumit, oba będące połączeniem kilku metali, głównie glinu i żelaza, oraz niemetali jak krzem i węgiel.

Początkowo Centrum Mobilizacyjne miało kształt pierścienia montowanego z elementów wynoszonych z Ziemi na orbitę geostacjonarną przez rakiety transportowe.
Później zabudowano wolną przestrzeń i Celestia ma kształt walca o średnicy 1000 metrów i wysokości ponad 600 metrów. Wewnątrz podzielona jest na 101 koncentrycznych kręgów, zwanych poziomami. Poziomy ponumerowane są począwszy od zewnętrznego, najdalszego od osi obrotu. Pomiędzy poziomami przemieszczać się można dzięki windom. Istnieje też centralna winda łącząca poziomy od 4 do 95. Dzięki ruchowi obrotowemu wokół osi walca (1 obrót na minutę) na poziomach Celestii panuje niezerowe ciążenie wywołane siłą odśrodkową. Liczba mieszkańców – pasażerów wynosi około 5000. Statek porusza się z prędkością 50km/s w stosunku do Słońca. Jego celem jest układ planetarny Alfy Centauri.

Struktura poziomów Celestii

  • 1–3 – magazyny surowców chemicznych, dzielnica murzyńska (poziom 1)
  • 4–6 – przemysł chemiczny
  • 7-9 – posiadłość Greena, studia telewizyjne (poziom 8)
  • 10–15 – dzielnica bogaczy, na poziomie 10 plaża
  • 16–18 – instytucje rządowe, siedziba prezydenta (poziom 18)
  • 19–27 – poziomy centralne – handel i rozrywka; mieści się tu dyrekcja policji (poziom 22) oraz skwer Greena (poziom 26)
  • 28–30 – mieszkania specjalistów
  • 31–36 – ogrody, sady, przemysł spożywczy
  • 37–42 – dzielnica robotnicza
  • 43–60 – pola uprawne; na poziomach 57–59 ślepe magazyny
  • 61–63 – pastwiska
  • 64–66 – kartofliska
  • 67–72 – przemysł
  • 73–75 – dzielnica nędzy
  • 76–81 – przemysł; na poziomie 78 – zakłady Morgana
  • 82–84 – zbiorniki wody
  • 85–96 – magazyny; na poziomie 95 – stacja końcowa windy centralnej
  • 97–98 – siłownia
  • 99-101 – reaktor jądrowy

Biżuteria - DeviantART

Posted in Uncategorized by admin on the August 27th, 2007

deviantART jest popularną społecznością internetową dla artystów. Została ona uruchomiona 6 sierpnia 2000 roku przez Scotta Jarkoffa i Matta Stephensa. Angelo Sotira jest obecnym CEO.

deviantART ma na celu zapewnienie dowolnemu artyście miejsca na prezentowanie i dyskusję na temat swoich prac. Jest to także społeczność takich osób. W serwisie zarejestrowanych jest ponad 1,5 miliona użytkowników, którzy wystawiają w swoich galeriach ponad 40 milionów prac (dane z roku 2007).
Interesującym aspektem serwisu jest jego różnorodność. Zarówno pod względem różnorodności dziedzin sztuki zamieszczanych tam prac, jak i poziomu ich wykonania. Jest więc miejscem pozwalającym zarówno promować się i zarabiać (dzięki sprzedaży swoich prac)profesjonalnym artystom, oraz kształcić się początkującym amatorom.

Krajowym odpowiednikiem deviantART jest Digart.


kategorie prac

Dodając prace do swoich galerii użytkownicy klasyfikują je korzystając z następujących kategorii (każda posiada większą liczbę podkategorii):
Traditional Art (”Sztuka tradycyjna”- np. szkice ołówkowe, czy malarstwo)
Customization (są to różnego rodzaju wirtualne gadżety i narzędzia)
Digital Art (”Sztuka cyfrowa”- prace wykonane całkowicie przy użyciu komputera, lub poddane obróbce przy jego pomocy)
Photography (”Fotografia”- wszystkie dziedziny fotografii)
Literature (”Literatura”- wszelkie rodzaje i gatunki poezji i prozy)
Artisan Crafts (”Rzemiosło”- obiekty takie jak origami, maskotki, biżuteria, przedmioty z drewna itp)
Flash (pliki o różnym celu i temacie w formacie flash)
Design&Interfaces (Projekty przedmiotów użytkowych i artystycznych, również obiektów cyfrowych)
Manga/Anime (Manga i anime wykonane różnymi technikami)
Cartoons&Comiks (”Komiks i kreskówka”- te style w różnych technikach)
Anthro (prace w różnych technikach dotyczące stylu athro- opiera się on na postaciach będących połączeniem przedstawień ludzi i zwierząt)
Community Projects (Miejsce na prace ściśle związane z jakimiś wydarzeniami, uroczystościami itp.)
deviantART Related (Klasyfikuje się tak wytwory dotyczące samego DA, oraz pomocne jego użytkownikom)
Resouces (Różnego rodzaje “pomoce” dla użytkowników- poradniki, gotowe tekstury i obiekty, etc)
Scraps (”Skrawki”- mniej oficjalne i reprezentatywne szkice, zdjęcia, itp)
Uwaga: tłumaczenia niektórych kategorii i komentarze do nich, które są tu zawarte nie są oficjalnym stanowiskiem serwisu DeviantArt, lecz amatorskimi wskazówkami dla Polaków poruszających się po DA.


Zobacz też

  • DMusic
  • Digart


Linki zewnętrzne

  • oficjalna strona deviantART

Biżuteria - Celestia (statek kosmiczny)

Posted in Uncategorized by admin on the August 26th, 2007

Celestia to nazwa statku kosmicznego, na pokładzie którego toczy się akcja powieści Krzysztofa Borunia i Andrzeja Trepki pt. Zagubiona przyszłość.

Zaprojektowany przez Biuro Studiów Wojny Kosmicznej w Waszyngtonie Cm-2 Wm 4a sztuczny księżyc Ziemi został 23 marca 1982 roku skierowany do produkcji.
Głównym materiałem konstrukcyjnym jest plastik almeralit oraz sigumit, oba będące połączeniem kilku metali, głównie glinu i żelaza, oraz niemetali jak krzem i węgiel.

Początkowo Centrum Mobilizacyjne miało kształt pierścienia montowanego z elementów wynoszonych z Ziemi na orbitę geostacjonarną przez rakiety transportowe.
Później zabudowano wolną przestrzeń i Celestia ma kształt walca o średnicy 1000 metrów i wysokości ponad 600 metrów. Wewnątrz podzielona jest na 101 koncentrycznych kręgów, zwanych poziomami. Poziomy ponumerowane są począwszy od zewnętrznego, najdalszego od osi obrotu. Pomiędzy poziomami przemieszczać się można dzięki windom. Istnieje też centralna winda łącząca poziomy od 4 do 95. Dzięki ruchowi obrotowemu wokół osi walca (1 obrót na minutę) na poziomach Celestii panuje niezerowe ciążenie wywołane siłą odśrodkową. Liczba mieszkańców – pasażerów wynosi około 5000. Statek porusza się z prędkością 50km/s w stosunku do Słońca. Jego celem jest układ planetarny Alfy Centauri.

Struktura poziomów Celestii

  • 1–3 – magazyny surowców chemicznych, dzielnica murzyńska (poziom 1)
  • 4–6 – przemysł chemiczny
  • 7-9 – posiadłość Greena, studia telewizyjne (poziom 8)
  • 10–15 – dzielnica bogaczy, na poziomie 10 plaża
  • 16–18 – instytucje rządowe, siedziba prezydenta (poziom 18)
  • 19–27 – poziomy centralne – handel i rozrywka; mieści się tu dyrekcja policji (poziom 22) oraz skwer Greena (poziom 26)
  • 28–30 – mieszkania specjalistów
  • 31–36 – ogrody, sady, przemysł spożywczy
  • 37–42 – dzielnica robotnicza
  • 43–60 – pola uprawne; na poziomach 57–59 ślepe magazyny
  • 61–63 – pastwiska
  • 64–66 – kartofliska
  • 67–72 – przemysł
  • 73–75 – dzielnica nędzy
  • 76–81 – przemysł; na poziomie 78 – zakłady Morgana
  • 82–84 – zbiorniki wody
  • 85–96 – magazyny; na poziomie 95 – stacja końcowa windy centralnej
  • 97–98 – siłownia
  • 99-101 – reaktor jądrowy

Patriotyczna noszona - ORP Ryś

Posted in Uncategorized by admin on the August 26th, 2007

ORP “Ryś” - nazwa noszona na przestrzeni dziejów przez 2 okręty polskiej Marynarki Wojennej:

  • ORP “Ryś” (w służbie 1927-1956) - okręt podwodny typu Wilk, uczestnik II wojny światowej
  • ORP “Ryś” (w służbie 1958-1989) - trałowiec bazowy projektu 254.

Pochodzi od rysia, ssaka drapieżnego z rodziny kotowatych występującego w Polsce.

Biżuteria - Jarmark Gryfitów

Posted in Uncategorized by admin on the August 25th, 2007

Jarmark Gryfitów organizowany jest w sezonie letnim w Słupsku, przy udziale Muzeum Pomorza Środkowego. Podczas jarmarku odbywa się handel starociami, numizmatami, biżuterią, wyrobami bartniczymi, rękodziełem artystycznym, itp. a także organizowane są koncerty, występy artystyczne oraz pokazy walk średniowiecznych.

Stoiska kupieckie rozmieszczone są na placu przed Spichlerzem Richtera w pobliżu zespołu zamkowego w Słupsku.

Reveals - Opos krótkoogonowy

Posted in Uncategorized by admin on the August 25th, 2007

Opos krótkoogonowy (Monodelphis domestica) - torbacz z rodziny dydelfowatych, przedstawiciel rodzaju Monodelphis.

Zamieszkuje lasy tropikalne Ameryki Południowej, głównie Brazylii. Prowadzi nocny tryb życia. Żywi się bezkręgowcami i małymi kręgowcami. Nie ma torby.

Wykorzystywany jako zwierzę doświadczalne, między innymi do badań nad nowotworami oraz układem nerwowym. Nowonarodzone oposy są na tyle niedojrzałe, że potrafią zregenerować przecięty rdzeń kręgowy<ref>Fry EJ, Saunders NR. (2000) Spinal repair in immature animals: a novel approach using the South American opossum Monodelphis domestica. Clin Exp Pharmacol Physiol. 27(7):542-7. PMID: 10874515</ref>. W maju 2007 opublikowano sekwencję genomu oposa<ref>Mikkelsen TJ et al. (2007). “Genome of the marsupial Monodelphis domestica reveals innovation in non-coding sequences”. Nature 447: 167-177</ref>


Linki zewnętrzne

  • Specyfikacja zachowań eksploracyjnych Oposa (Monodelphis domestica)

Pieczęć stąd uwieńczony - Pieczęć stanowa Georgii

Posted in Uncategorized by admin on the August 25th, 2007

Pieczęć stanowa Georgii przedstawia łuk architektoniczny z trzema filarami, które reprezentują trzy gałęzie władzy: ustawodawczą, wykonawczą, i sądowniczą. Dewiza stanowa: Mądrość, Sprawiedliwość, Umiar, jest owinięta dookoła filarów. Całość chroniona przez nieokreślonego człowieka (prawdopodobnie żołnierza amerykańskiej rewolucji) z wyciągniętą szpadą, reprezentuje militarną obronę Konstytucji. Data 1776 roku jest datą podpisania Deklaracji Niepodległośći Stanów Zjednoczonych.

Georgia

Pierścień - Pierścień z jednoznacznością rozkładu

Posted in Uncategorized by admin on the August 24th, 2007

Pierścień z jednoznacznością rozkładu (pierścień Gaussa, UFD) to pierścień R będący dziedziną całkowitości, którego każdy element jest rozkładalny jednoznacznie.


Definicja

Dziedzinę całkowitości R nazywamy pierścieniem z jednoznacznością rozkładu wtedy i tylko wtedy, gdy

  1. <math>\forall 0 \neq a \in R-R^*</math> (element nieodwracalny) istnieją <math>a_1, a_2, \dots, a_n</math> nierozkładalne takie, że <math>a = a_1 \cdot a_2 \cdot \dots \cdot a_n</math>.
  2. jeżeli <math>a_1 \cdot a_2 \cdot \dots \cdot a_n = b_1 \cdot b_2 \cdot \dots \cdot b_m</math>, gdzie <math>a_i, b_i</math> nierozkładalne to m=n i istnieje permutacja <math>\pi</math> taka, że <math>a_i \sim b_{\pi(i)}</math>.


Własności

  • Jeżeli R jest pierścieniem z jednoznacznością rozkładu to istnieje w nim największy wspólny dzielnik.
  • Twierdzenie Gaussa: Jeżeli R jest pierścieniem z jednoznacznością rozkładu to R[x], pierścień wielomianów nad R, jest także pierścieniem z jednoznacznością rozkładu.


Zobacz też

  • przegląd zagadnień z zakresu matematyki,
  • teoria pierścieni.

Biżuteria - Skarb zakrzowski

Posted in Uncategorized by admin on the August 24th, 2007

Skarb czyli trzy grobowce nazwane książęcymi znaleziono w dzielnicy Wrocławia Zakrzowie.


Historia znaleziska

Dnia 1 kwietnia 1886 r. grupa robotników wydobywała piasek w miejscowej piaskowni. Nagle jeden z nich natrafił na duży kamień. Po jego usunięciu z ziemi znajdującej się pod nimi przez kilka dni wydobywano różne przedmioty, niektóre przy tym niszcząc. Kiedy trafiły one do rąk archeologów, okazało się, że są to niezwykle cenne zabytkowe znaleziska. Prace przeprowadzone na miejscu doprowadziły do odkopania wyłożonej kamieniami komory o wymiarach 4,90 x 6,25 m. Umieszczono w niej pochówki kobiety i mężczyzny pochodzące z IV w.n.e.

Odkryte w grobowcu przedmioty, często wysokiej rangi artystycznej, pochodziły z różnych części imperium rzymskiego. Były to m.in. wielobarwne naczynia szklane typu “millefiori” wykonane w Kolonii, srebrne noże, łyżki, nożyce, brązowe misy, złota pinceta, łyżeczka do czyszczenia uszu, srebrne wiadro, kamienie do gry z Nadrenii, zestaw brązowych i srebrnych naczyń do picia wina z Panonii, czteronożna, brązowa podstawa przenośnego ołtarzyka z inskrypcją łac. i brązową misą (znalezisko unikatowe na ziemiach polskich), złote zapinki i zawieszki w formie stylizowanego półksiężyca (tzw. lunule), naszyjniki, zawieszki z grecko-rzymskich warsztatów prowincjonalnych nad Morzem Czarnym, ponadto pierścienie, monety rzymskie z lat 161-270 ( wśród nich tzw. aureusy), wyroby z bursztynu, resztki tkanin.

Nieco ponad rok później w tym samym miejscu na Zakrzowie archeolodzy natrafili na dalsze dwa groby o wymiarach 1,75 x 3 m. Zawierały one pochówki kobiet, a ich wyposażenie było niemniej bogate. Składały się na nie przedmioty podobne jak w pierwszym grobowcu, a ponadto biżuteria ze złota, srebrne sztućce, srebrne i gliniane pucharki, naczynia gliniane toczone na kole oraz resztki drewnianej szkatułki wsadzanej rzymskimi monetami.

Wedle do niedawna powszechnie jeszcze uznawanych opinii archeologów należały do władców wschodniogermańskiego ludu Wandalów, którzy przybyli na Śląsk w pierwszej połowie IV w. i przejściowo zajmowali ziemie nad górną Odrą. Zdaniem I. Kramarkowej “książę ” zakrzowski był przedstawicielem znanego z późniejszych źródeł IX w. słowiańskiego plemienia Ślężan.

Nie wszystkie skarby zakrzowskie trafiły do archeologów. Robotnicy pracujący w piaskowni, gdzie znaleziono skarb, zorientowali się, że mają do czynienia z rzeczami bezcennymi. Sprzedawali je więc wyspecjalizowanym handlarzom. Mimo wszczętego przez policję dochodzenia i rewizji w domach robotników, udało się odzyskać jedynie srebrne łyżeczki. Dziś trudno ustalić ile skarbów zginęło bezpowrotnie. Heinrich Korn (rajca miejski, właściciel Pawłowic), na którego terenie znaleziono skarb, podarował go Muzeum Starożytności Śląskich we Wrocławiu. Wystawa skarbów była gotowa w 1937 roku. Później jej część została wypożyczona do Berlina. Tam skarby znajdowały się w 1945 roku, kiedy Armia Czerwona zniszczyła berlińskie muzeum. Przepadła również część zabytków z Wrocławia. Możliwe, że część zakrzowskich skarbów trafiła do Moskwy. Zachowane nieliczne zabytki zakrzowskie (ok. 15% kolekcji) znajdują się we wrocławskim Muzeum Archeologicznym.

A druga wystaje - Harmoniczna

Posted in Uncategorized by admin on the August 23rd, 2007

Harmoniczna jest pojęciem często używanym w analizie sygnałów. Dowolny ciągły sygnał okresowy można rozłożyć na sumę sinusoidalnych przebiegów składowych, z których sygnał o najniższej częstotliwości nazywa się podstawowym, a o wyższych harmonicznymi, rozłożenia dokonuje się za pomocą szeregu Fouriera. Dla sygnałów ustalonych, częstotliwości harmoniczne są równe wielokrotności przebiegu podstawowego.

Częstotliwość analizowanego przebiegu jest nazywana podstawową harmoniczną (lub też pierwszą harmoniczną). Podwójna częstotliwość jest drugą harmoniczną, potrójna jest trzecią harmoniczną, itd. Dla przykładu - częstotliwość 100 Hz jest drugą harmoniczną podstawowej częstotliwości 50 Hz.

Zobacz też
  • składowa stała
  • składowa harmoniczna
  • zniekształcenia nieliniowe
  • rozmowy-w-toku blog - archiwum Trzyma szczoteczkę w jednej ręce a druga maca takie wystające coś malutkie na rączce szczoteczki [foto 1] & [foto 2]. m: Urwałam se cycki!
  • Wieloczęściowe systemy multimedialne - www.studio24.prv.pl Jedną z jej części jest kolorowy monitor a druga część (zwykle zamontowana w ukrytym miejscu) . Z urządzenia wystaje jeszcze 8 kolorowych złącz cinch.
  • FREHA > Gięcie drewna (garnki lubią się wywracać zwłaszcza gdy gotowana rzecz znacznie z nich wystaje), połowa składała sie z twardziela drzewa, a druga z miazgi.
  • BUP a druga stopka (3) jest osadzona w przynależnym rowku (15, Wystające części przeciwległych końców węzła (6) są wykonane z jednego łącznika prętowego
  • MULTIVAC Sepp Haggenmueller GmbH & Co.: Highlights dolną, a druga z folią górną. Zintegrowany z szynami suwak umożliwia . one z czarnej tacki i przezroczystej pokrywki, która znacząco wystaje ponad tackę.
  • Grobowiec króla Ahirama z Byblos - Wikipedia, wolna encyklopedia rzeźby ich kamiennych głów wystają na obu krańcach krótszych boków sarkofagu, Można przypuszczać, że jedną z postaci jest sam król Ahiram, a drugą
  • Katedra i Klinika Chirurgii I tak jedna z tych ścian może być bardziej pionowa, druga zaś bardziej ukośna Jeżeli brzeg podstawowy kopyta wystaje poza brzeg podkowy, świadczy to o

Biżuteria - Bulgari

Posted in Uncategorized by admin on the August 23rd, 2007

Bulgari to włoskie przedsiębiorstwo jubilerskie i sieć sklepów sprzedających artykuły luksusowe. Firma przedsiębiorstwa pochodzi o nazwiska założyciela, Greka Sotirio Bulgari (Σωτήριος Βούλγαρης). Zapisuje się ją w sposób stylizowany na starożytne pismo łacińskie: “BVLGARI”. Przedsiębiorstwo zostało założone w roku 1884 w Rzymie, stolicy Włoch. Przy pomocy synów - Costantino i Giorgio - założyciel przedsiębiorstwa otworzył w 1905 roku dom towarowy. Wkrótce zaczęli tam kupować możni tego świata, sięgając głównie po unikatowe, wysokiej jakości wyroby złotnicze wzorujące się na greckiej i rzymskiej sztuce. Marka firmy została zbudowana główne na biżuterii. Dziś przedsiębiorstwo jest dostawcą wielu markowych produktów takich jak zegarki, torebki, perfumy, dodatki. Prowadzi również hotele.

Pierwsze sklepy za granicą Bulgari otworzyło w Nowym Jorku, Paryżu, Genewie i w Monte Carlo w latach siedemdziesiątych XX wieku. Przez lata przedsiębiorstwo prowadziło
salon w nowojorskim Hotelu Pierre. Dziś przedsiębiorstwo prowadzi ponad 150 sklepów na całym świecie.

W roku 1984 wnuki Sotirio Paolo i Nicola zostali wyznaczeni na prezesów przedsiębiorstwa, a jego siostrzeniec
Francesco Trapani na dyrektora zarządzającego. Celem polityki Trapaniego była dywersyfikacja produktów przedsiębiorstwo, rozpoczęta wypuszczeniem na rynek w roku 1990 pierwszej linii perfum Bulgari.
Za jego kadencji firma została znaną na całym świecie marką dóbr luksusowych.

W roku 1995 przedsiębiorstwo weszło na włoską giełdę papierów wartościowych. W latach
1997-2003 wzrost wartości przedsiębiorstwo wniósł 150 procent. Obecnie inwestorzy zewnętrzni mają około 45 procent
udziałów przedsiębiorstwa.

W roku 2001 Bulgari wraz z The Ritz-Carlton Hotel Company weszło na rynek hotelarski
zakładając Bulgari Hotels and Resorts. Pierwszy hotel został otwarty w Mediolanie w roku 2004
a drugi na wyspie Bali w roku 2006.

Biżuteria Bulgari ma specyficzny, wysoko ceniony, często imitowany (i podrabiany) styl. W latach
siedemdziesiątych dwudziestego wieku najdroższe egzemplarze (naszyjniki, bransolety, kolczyki) były
łatwo rozpoznawalne dzięki odważnym, niemalże nachalnym wzorom: duże, ciężkie złote łańcuchy łączyły się
ze stalą o czarnej powierzchni. Oryginalna biżuteria Bulgari jest oznaczona zazwyczaj nadanym
przez producenta numerem seryjnym.


Linki zewnętrzne

  • Strona firmy Bulgari

Biżuteria - Pierścień

Posted in Uncategorized by admin on the August 23rd, 2007

  • pierścień – rodzaj biżuterii,
  • pierścień – termin w mechanice,
  • pierścień – element rozgrywki w grach z serii Sonic the Hedgehog;

matematyka

  • pierścień – struktura algebraiczna o dwóch działaniach dwuargumentowych,
  • pierścień kołowy – zbiór punktów płaszczyzny;

astronomia

  • Pierścień – mgławica planetarna,
  • pierścienie planetarne – rozproszone satelity niektórych planet;

chemia

  • pierścień atomów – układ atomów połączonych w zamkniętą pętlę,
  • pierścień aromatyczny – rodzaj pierścienia atomów, cecha charakterystyczna węglowodorów aromatycznych,
  • pierścień skondensowany – układ pierścieni atomów.

Biżuteria - Bulgari

Posted in Uncategorized by admin on the August 22nd, 2007

Bulgari to włoskie przedsiębiorstwo jubilerskie i sieć sklepów sprzedających artykuły luksusowe. Firma przedsiębiorstwa pochodzi o nazwiska założyciela, Greka Sotirio Bulgari (Σωτήριος Βούλγαρης). Zapisuje się ją w sposób stylizowany na starożytne pismo łacińskie: “BVLGARI”. Przedsiębiorstwo zostało założone w roku 1884 w Rzymie, stolicy Włoch. Przy pomocy synów - Costantino i Giorgio - założyciel przedsiębiorstwa otworzył w 1905 roku dom towarowy. Wkrótce zaczęli tam kupować możni tego świata, sięgając głównie po unikatowe, wysokiej jakości wyroby złotnicze wzorujące się na greckiej i rzymskiej sztuce. Marka firmy została zbudowana główne na biżuterii. Dziś przedsiębiorstwo jest dostawcą wielu markowych produktów takich jak zegarki, torebki, perfumy, dodatki. Prowadzi również hotele.

Pierwsze sklepy za granicą Bulgari otworzyło w Nowym Jorku, Paryżu, Genewie i w Monte Carlo w latach siedemdziesiątych XX wieku. Przez lata przedsiębiorstwo prowadziło
salon w nowojorskim Hotelu Pierre. Dziś przedsiębiorstwo prowadzi ponad 150 sklepów na całym świecie.

W roku 1984 wnuki Sotirio Paolo i Nicola zostali wyznaczeni na prezesów przedsiębiorstwa, a jego siostrzeniec
Francesco Trapani na dyrektora zarządzającego. Celem polityki Trapaniego była dywersyfikacja produktów przedsiębiorstwo, rozpoczęta wypuszczeniem na rynek w roku 1990 pierwszej linii perfum Bulgari.
Za jego kadencji firma została znaną na całym świecie marką dóbr luksusowych.

W roku 1995 przedsiębiorstwo weszło na włoską giełdę papierów wartościowych. W latach
1997-2003 wzrost wartości przedsiębiorstwo wniósł 150 procent. Obecnie inwestorzy zewnętrzni mają około 45 procent
udziałów przedsiębiorstwa.

W roku 2001 Bulgari wraz z The Ritz-Carlton Hotel Company weszło na rynek hotelarski
zakładając Bulgari Hotels and Resorts. Pierwszy hotel został otwarty w Mediolanie w roku 2004
a drugi na wyspie Bali w roku 2006.

Biżuteria Bulgari ma specyficzny, wysoko ceniony, często imitowany (i podrabiany) styl. W latach
siedemdziesiątych dwudziestego wieku najdroższe egzemplarze (naszyjniki, bransolety, kolczyki) były
łatwo rozpoznawalne dzięki odważnym, niemalże nachalnym wzorom: duże, ciężkie złote łańcuchy łączyły się
ze stalą o czarnej powierzchni. Oryginalna biżuteria Bulgari jest oznaczona zazwyczaj nadanym
przez producenta numerem seryjnym.


Linki zewnętrzne

  • Strona firmy Bulgari

Biżuteria - Franciszek Krzywda-Polkowski

Posted in Uncategorized by admin on the August 22nd, 2007

Franciszek Krzywda-Polkowski, zm. 1949, polski architekt, profesor architektury Politechniki Warszawskiej, organizator i kierownik Zakładu Architektury Krajobrazu i Parkoznawstwa w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. Oprócz architektury i projektowania parków zajmował się urbanistyką, projektowaniem mebli i biżuterii.

W latach 1927-33 zaprojektował i wybudował swój dom na Chełmińskim Przedmieściu w Toruniu, gdzie mieszkał i tworzył do roku 1949. Budynek i ogród zachowały się do dziś w pełnej formie architektonicznej.


Ważniejsze prace

  • Cafe de Varsovie (z Tadeuszem Tołwińskim), ul. Nowy Świat 5 (1912)
  • kuchnia Bratniej Pomocy Studentów Politechniki Warszawskiej, ul. Koszykowa 80 róg Tytusa Chałubińskiego (1914)
  • projekt miasta-ogrodu Włochy w Warszawie (1928)
  • projekt parku w Żelazowej Woli (lata 30. XX wieku)
  • budynki publiczne w Toruniu z lat 30. (m.in. budynek obecnego Sejmiku Wojewódzkiego)
  • portyk budynku Urzędu Rady Ministrów, Aleje Ujazdowskie 1, 1946-1947
  • projekty parków w Rogowie, Małuszynie, Jastrzębiej Górze, Sochaczewie, Małej Wsi, Ursynowie (SGGW),
  • i inne.

W parku w Żelazowej Woli z okazji 50-lecia Towarzystwa im. Fryderyka Chopina i parku odsłonięto w nim kamień poświęcony prof. Franciszkowi Krzywdzie-Polkowskiemu.

Krzywda-Polkowski, Franciszek
Krzywda-Polkowski, Franciszek
Krzywda-Polkowski, Franciszek

Patriotyczna - Augustyn Kośny

Posted in Uncategorized by admin on the August 21st, 2007

Augustyn Kośny (ur. 27 listopada 1896 w Chróścicach, zm. 25 lipca 1939 w Berlinie) – śląski działacz społeczny i polityczny.

Do liceum uczęszczał w Krakowie. W czasie I wojny światowej początkowo aresztowany w 1914 w Opolu i Nysie, następnie wcielony do armii niemieckiej, w 1917 zdezerterował na froncie zachodnim i wstąpił do armii generała Hallera razem z którą przybył do Polski. Po wyjeździe na Śląsk Opolski aresztowany pod koniec 1920, po wypuszczeniu wrócił do Polski, gdzie podjął studia medyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1921. Brał udział w przygotowaniu 3. powstania śląskiego, w którym też wziął udział, będąc członkiem aparatu sprawiedliwości przy instytucjach powstania. Po powstaniu pozostał w Niemczech , studiował medycynę na uniwersytetach w Würzburgu i Wrocławiu (1927 - 1932), gdzie skończył studia. Od 1923 działał w Związku Polaków w Niemczech, w 1924 założył i kierował korporacją studencką - Związkiem Akademików Górnoślazaków „Silesia Superior”. Redaktor naczelny i dziennikarz polskich gazet w Niemczech „Katolika Codziennego” i „Nowin Codziennych”. Głosił potrzebę oderwania Śląska Opolskiego i Górnego od Niemiec i włączenia go do Polski, jednocześnie jednak był zwolennikiem silnej autonomii Śląska i traktowania Ślazaków jako odrębnej grupy etnicznej. Za działalność patriotyczną represjonowany, m.in. więziony w 1926 we Wrocławiu i pozbawiony prawa wykonywania zawodu na Dolnym i Opolskim Śląsku od 1935. Dyplom doktora dostał w 1935 w Berlinie, gdzie w 1937 osiadł na stałe i miał prywatną praktykę lekarską. Zamordowany przez nieznanych sprawców, przypuszczalnie z Gestapo, pochowany w Chróścicach.
Po 1945 imieniem Kośnego nazwano szpitale w Starych Siołkowicach i Chorzowie, a także ulice we Wrocławiu, Opolu, Czarnowąsach i Chróścicach. W 1974 przy szpitalu w Siołkowicach stanął jego pomnik a placówce nadano jego imię. Pomnik został usunięty 30 lat później po przjęciu szpitala przez opolski oddział Caritasu by uchronić go przed zniszczeniem w trakcie budowy hospicjum. Pomnik nie został postawiony z powrotem ze względu na problemy finansowe<ref>http://miasta.gazeta.pl/opole/1,35114,3956671.html</ref>.


Bibliografia

Dawid A., 2006: Kto dziś pamieta o Kośnym? Gazeta Wyborcza, Opole, 3 XI 2006

Kośny, Augustyn
Kośny, Augustyn

Biżuteria - Virgin Group

Posted in Uncategorized by admin on the August 21st, 2007

Virgin Group jest grupą oddzielnie działających firm, które używają marki Virgin będącej własnością Richarda Bransona. Główne branże to turystyka, rozrywka oraz życie codzienne.


Marki Virgin

  • TheTrainLine - rezerwowanie biletów w brytyjskiej kolei
  • Virgin Active - fitness club w RPA, Hiszpanii, Włoszech i Wielkiej Brytanii
  • Virgin America - amerykańskie tanie linie lotnicze<ref>Otwarcie zaplanowane na 2007 rok.</ref>
  • Virgin Atlantic Airways - międzynarodowe linie lotnicze
  • Virgin Balloon Flights - operator balonów
  • Virgin Blue - tanie linie lotnicze działające w Australii i w rejonie Oceanu Spokojnego
  • Virgin Books - wydawca i dystrybutor książek
  • Virgin Brides - sklep z odzieżą ślubną w Manchesterze
  • Virgin Cars - brytyjski diler tanich samochodów
  • Virgin Cinemas - sieć kin sprzedana UGC, teraz Cineworld
  • Virgin Comics - producent książek z komiksami
  • Virgin Cosmetics - sprzedawca kosmetyków i biżuterii Virgin Vie przez Internet oraz w sklepach Virgin Spa
  • Virgin Digital - sprzedawca muzyki przez Internet
  • Virgin Drinks - producent napojów
  • Virgin Electronics - poprzednio Virgin Pulse, sklep elektroniczny
  • Virgin Experience Days - organizator “niezapomnianych przeżyć”
  • Virgin Express - europejskie tanie linie lotnicze
  • Virgin Fuel - finansowanie venture capital w alternatywy ropy naftowej
  • Virgin Galactic - firma oferująca komercyjne loty orbitalne
  • Virgin Holidays - brytyjska agencja turystyczna
  • Virgin Interactive - wydawca gier należący do Titus Interactive
  • Virgin Jewellery - część Virgin Cosmetics zajmująca się biżuterią
  • Virgin Limited Edition - sieć hoteli
  • Virgin Limobike - usługi taksówkarskie na motorach w Londynie
  • Virgin Limousines - usługi związane z limuzynami w USA i Kanadzie
  • Virgin Media - dostawca telefonii stacjonarnej, komórkowej oraz telewizji kablowej
    • Virgin Mobile - operator telefonii komórkowej
    • Virgin.net - dostawca internetu
  • Virgin Megastores - sprzadawca płyt CD i DVD
  • Virgin Money - dostawca usług finansowych
    • Virgin Credit Card
  • Virgin Nigeria - nigeryjskie linie lotnicze
  • Virgin Play - hiszpański dystrybutor gier wideo
  • Virgin Radio - brytyjskie radio należące do SMG plc
  • ouï fm - francuskie radio rockowe
  • Radio Free Virgin - radio internetowe z ponad 60 kanałami
  • Virgin Records - wytwórnia płytowa należąca do EMI
  • Virgin Spa - sklep sprzedający produkty Virgin Cosmetics
  • Virgin Sun - charterowe linie lotnicze należące to Air 2000
  • Virgin Trains - brytyjski operator kolejowy
  • Virgin Unite - fundacja charetatywna
  • Virgin Vacations - amerykańska agencja turystyczna
  • Virgin Vie - marka kosmetyków i biżuterii sprzedawanej w Virgin Cosmetics
  • Virgin Vines - prodicent win
  • Virgin Voucher
  • Virgin Ware - marka i sklep z odzieżą
  • Virgin Wines - sprzedawca wina przez Internet
  • V2 Records - niezależna wytwórnia płytowa
  • V Festival - brytyjski festiwal muzyczny


Przypisy

<references/>


Linki zewnętrzne

  • Oficjalna strona Virgin Group
  • Virgin Group na Google Finance

*

Biżuteria - Majorka

Posted in Uncategorized by admin on the August 20th, 2007

Majorka, (hiszp. i kat. Mallorca) wyspa hiszpańska na Morzu Śródziemnym, największa w archipelagu Balearów, długości około 100 km i powierzchni 3600 km², zamieszkuje ją około 600 000 mieszkańców. Głównym miastem wyspy jest Palma de Mallorca.

Wyspa jest zbudowana głównie z wapieni mezozoicznych. Wzdłuż północno-zachodnich wybrzeży wyspy rozciąga się skrasowiałe pasmo górskie Serra de Tramuntana, z najwyższym szczytem Puig Major, wznoszącym się na wysokość 1445 m n.p.m.. Drugim co do wysokości szczytem jest Puig Massanella - 1367 n.p.m.. Południowo-wschodnią część wyspy zajmuje wyżyna z rozwiniętą rzeźbą krasową, część centralna natomiast ma charakter nizinny. Leży w strefie klimatu śródziemnomorskiego z suchym latem i opadami w okresie zimowym sięgającymi 650 mm na rok.

W środkowej części wyspy, gdzie znajduje się urodzajna nizina, uprawia się winorośla, oliwki, figi, cytrusy i warzywa. Truskawki z majorki należą do najlepszych na świecie. W górach Sierra de Mallorca prowadzi się wypas owiec. Na wyspie przeważa przemysł spożywczy i rzemiosło artystyczne (biżuteria, ceramika), nastawione na obsługę licznych turystów. Wyspa słynie ze swych kąpielisk i salin morskich.

Contents


Historia

W starożytności należała do Kartaginy i Rzymu, przejściowo była podbita przez Wandalów i Wizygotów, a później przez Arabów. W wyniku rekonkwisty od 1229 w posiadaniu Aragonii. W latach 1276–1349 stanowiła część samodzielnego Królestwa Majorki. Później znowu aragońska i hiszpańska. W latach 1838–1839 przez jakiś czas gościł na niej Fryderyk Chopin, co upamiętnia otwarte w 1929 muzeum kompozytora w miejscowości Valldemossa.


Podział administracyjny

Wyspa dzieli się na następujące gminy:

  • Alaró
  • Alcúdia
  • Algaida
  • Andratx
  • Ariany
  • Artà
  • Banyalbufar
  • Binissalem
  • Búger
  • Bunyola
  • Calvià
  • Campanet
  • Campos
  • Capdepera
  • Consell
  • Costitx
  • Deià
  • Escorca
  • Esporles
  • Estellencs
  • Felanitx
  • Fornalutx
  • Inca
  • Lloret de Vistalegre
  • Lloseta
  • Llubí
  • Llucmajor
  • Manacor
  • Mancor de la Vall
  • Maria de la Salut
  • Marratxí
  • Montuïri
  • Muro
  • Palma de Mallorca
  • Petra
  • Sa Pobla
  • Pollença
  • Porreres
  • Puigpunyent
  • Santa Eugènia
  • Santa Margalida
  • Santa Maria del Camí
  • Santanyí
  • Sant Joan
  • Sant Llorenç des Cardassar
  • Selva
  • Sencelles
  • Ses Salines
  • Sineu
  • Sóller
  • Son Servera
  • Valldemossa
  • Vilafranca de Bonany


Galeria

Grafika:Spring fields Mallorca.jpg
Grafika:South majorca in winter.jpg
Grafika:Road to sa calobra.jpg
Grafika:Mallorca2004.jpg
Grafika:Talaiot.jpg
Grafika:Bay of SA Calobra.jpg


Hymn Majorki


Linki zewnętrzne

  • Fotografie z Majorki
  • Galeria podróżniczych fotografii z Majorki

Biżuteria - Frywolitki

Posted in Uncategorized by admin on the August 20th, 2007

Frywolitki to rodzaj koronki artystycznej (nazywane są inaczej koronką czółenkową) wykonywanej z cienkiej nici (bawełnianej, jedwabnej, poliestrowej) za pomocą specjalnych czółenek lub igły i szydełka. Dzięki użyciu cienkiej nici, całość wygląda bardzo delikatnie (i to prawdopodobnie wyjaśnia pochodzenie nazwy tej koronki - od łacińskiego frywolus - delikatny, kruchy), choć równocześnie jest niezwykle trwała (znacznie trwalsza niż porównywalna koronka szydełkowa).

Technika ta prawdopodobnie była znana już w czasach starożytnych (Egipt, Chiny). W Europie była bardzo popularna w wiekach XVII-XVIII, kiedy to też zostały sprowadzone do Polski.
Prawdopodobnie ze względu na używane (dość drogie) nici, oraz na bardzo wymyślne i bogato zdobione wówczas czółenka, była to technika bardzo popularna na dworach szlacheckich i magnackich, natomiast w uboższych sferach - nieznana.

Podstawowymi elementami frywolitek są węzły, słupki i pikotki, za pomocą których tworzy się kółka i łuczki. Najczęściej spotykanymi wyrobami frywolitkowymi są serwetki, kołnierzyki, wstawki koronkowe i biżuteria (w szczególności obróżki i naszyjniki).

Wokół tej sztuki koronkarskiej powstało kilka grup kobiet zebranych na trzech polskich, najszerzej rozpropagowanych forach internetowych: Kaiem, Kaan i U Maranty oraz kilku obcojęzycznych. W różnych miastach w całej Polsce odbywają się spotkania, na których wspólnie uczą się i wykonują wszystkie wymienione wyżej wyroby.

Biżuteria - Jablonec nad Nysą

Posted in Uncategorized by admin on the August 17th, 2007

Jablonec nad Nysą (cz. Jablonec nad Nisou, niem. Gablonz) - miasto w Czechach w kraju libereckim, nad Nysą Łużycką, u podnóża Gór Izerskich.

Liczba mieszkańców: 46 tys. (2002)

Słynny ośrodek produkcji sztucznej biżuterii (Jablonex). Kościół neogotycki i Kościół Świętej Anny z XVII wieku. Muzeum szkła i biżuterii szklanej. Komunikacja tramwajowa.


Zobacz też

  • powiat Jablonec nad Nysą, miasta w Czechach
  • FK Jablonec 97

Next Page »